وزن هر تکه ابر معادل وزن 100 فیل بالغ است
منظره شگفت انگیزی است دیدن آسمانی که در زمینه آبی آن، ابرهای سپید به آرامی در حال حرکت هستند به ویژه اگر ابرهای پنبهای کومولوس باشند که مثل یک کپه پنبه غول پیکر در حال سفر طولانی هوایی خود هستند.
به گزاش مشرق، منظره شگفتانگیزی است دیدن آسمانی که در زمینه آبی آن، ابرهای سپید به آرامی در حال حرکت هستند بهویژه اگر ابرهای پنبهای کومولوس باشند که مثل یک کپه پنبه غولپیکر در حال سفر طولانی هوایی خود هستند؛ اما تا حالا فکر کردهاید ابرها چطور آن بالا شناور باقی میمانند؟
تا حالا کسی ندیده است که یک تکه ابر یکدفعه سقوط کند و با صدای بلندی به زمین بخورد. بهنظر شما کدام گزینه عجیبتر است؛ این که ابر به زمین بخورد یا نخورد؟
همه ما میدانیم آب سنگینتر از هواست و باز هم بدیهی است ابر از قطرات ریز آب تشکیل شده است. پس چرا نمیافتد پایین؟
اگر هنوز هم شک دارید که دیدن یک ابر شناور در آسمان عجیب است، در نظر بگیرید هر قطعه ابر کوچک حدود 550تن وزن دارد، یعنی تقریبا معادل وزن 100رأس فیل بالغ. یعنی اگر شما یک روز صبح از خانه خارج شوید و ببینید 100فیل در هوا در حال شنا هستند، تعجب نمیکنید؟
اما اگر چگالی آب بیشتر از هواست و هر تکه ابر هم اندازه یک گله 100تایی فیل جرم دارد و گرانش زمین هم سر جایش باقی است، پس چرا ابرها سقوط نمیکنند؟
واقعیت این است که ابرها سقوط میکردند اگر همه ذرات تشکیلدهنده آن به هم متصل بودند. ابرها از قطرات بسیار کوچک آب تشکیل شدهاند. ابعاد هر یک از این ذرات قطری معادل یک تا 100میکرون دارند. هر توده ابر از ذرات جداگانهای در این ابعاد ساخته شده است بهطور میانگین در هر یک سیسی حجم ابر میتوان چند صد ذره کوچک پیدا کرد. در واقع بین هر دو ذره فاصله بزرگی حدود یک ملیمتر فاصله وجود دارد. این یک میلیمتر چیزی حدود 100برابر قطر ذرات است و در عمل میبینیم بسیاری از این ذرات در جریان حرکت توده ابر حتی به هم نزدیک هم نمیشوند و برخوردی با هم ندارند.
اگرچه جرم کل ابر بسیار عظیم است، اما جرم تکتک ذرات سازنده آن بسیار پایین و ناچیز بوده به طوری که باید اثر جریانات هوایی و مقاومت هوا را روی آن محاسبه کرد.
به طور کلی جریانات هوایی که به دلیل گرمای سطح زمین از پایین به بالا جریان دارد کمک میکند تا تکتک این قطرات و در نتیجه کل ابر ساعتها به حرکت در آسمان ادامه دهد.
این ذرات تشکیلدهنده ابر بر جریان هوایی شناور میمانند و به این ترتیب کل ابر از سقوط باز میماند، البته میتوان این توضیح را دقیقتر هم کرد. با کوچک شدن قطر ذرات، میزان درگیری آن با محیط اطرافش بیشتر میشود.
منبع: شهرآرانیوز