اطلاعاتی درباره مهمترین کشفهای باستانشناسی شمال ایران
باستانشناسان جوان ایرانی در کاوشهای سواحل دریای مازندران، مهر سنگی با نقش «خرگوش» متعلق به دوره ساسانی و گلمهرهایی با نقوش جانوری از جمله گاو کوهاندار (ورزا)، قوچ، گوزن و مرغابی را کشف کردهاند که در زمره کمیابترین و مهمترین کشفهای باستانشناسی شمال ایران به شمار میآید.
به گزارش ایسنا، میثم فلاح سرپرست هیأت باستانشناسی «قلاکتی گل» که حدود دو هفته پیش از این کشف مهم خبر داده بود، با شفافتر شدن جزئیات این مهرها در توضیحات بیشتری، گفت: در دو فصل از کاوشهای علمی باستانشناسی در تپه قلاکتی گل محله سرخرود استان مازندران، با کشفیاتی مواجه هستیم که در نوع خود در منطقه بینظیرند و در ایران به عنوان یافتههای شاخص مطرح میشوند.
او افزود: کشف نخستین گلمهرها با نقوش جانوری همچون گاو کوهاندار (ورزا)، قوچ، گوزن و مرغابی و کتیبه پهلوی ساسانی با نام اشخاص و القاب حاکمیت و مذهبی در اطراف این نقوش، در زمره مهمترین یافتههای فصل نخست کاوش در این محوطه بوده است.
او با بیان اینکه کاوش فصل دوم در قلاکتی، علاوهبر پیدایی نخستین معماری خشتی مربوط به دوران اشکانیان، کشف مهری سنگی با نقش خرگوش متعلق به دوره ساسانی را نیز در پی داشت، اظهار کرد: خرگوش در این دوره نماد ماه، باروری و نگهبانی است.
فلاح گفت: این کشفیات، تحلیلها و نگاههای ما را به سمت و سویی برده که قلاکتی را کانونی بسیار مهم و مرکز محور در دوران تاریخی (مشخصا اشکانی ساسانی) شمال ایران بدانیم.
پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به نقل از این باستانشناس بیان کرد: شاید قلاکتی در مرحله دوران تاریخی، باقیمانده نخستین شهرهای اشکانی و متعاقبا ساسانی مازندران با شاخصههای مهم اقتصادی، بازرگانی، نظام طبقاتی اجتماعی فرهنگی و حاکمیت باشد که دادههای باستانشناسی در آینده میتواند فرضیات ما را قوت بخشد.
سرپرست هیأت باستانشناسی قلاکتی گل افزود: نزدیک بودن این محوطه به دریا و قرار گرفتن آن در کنار رودخانه هراز، مباحث بندرگاهی و مبادلات دریایی با سرزمینهای همجوار در دوران تاریخی را نیز مفروض میدارد.
فلاح با اشاره به اینکه قلاکتی محوطهای نزدیک به سواحل دریای مازندران است که در شهرستان محمودآباد و شهر سرخرود واقع شده است، اظهار کرد: این محوطه غیر از مشخص شدن عصر آهن و قلعه ماهانهسر مرعشیان دوران اسلامی، مرکز استقرار بسیار مهمی از دوران اشکانی ساسانی را در خود دارد که امیدواریم در پژوهشهای آتی اطلاعات بیشتر و متقنتری بهدست آوریم.
انتهای پیام
