«درگاه این خانه بوسیدنی است» منتشر شد
به پوستش دست کشیدم. زخم ترکشهای زبر. چقدر حرف برای گفتن داشتم. به صورتش دست کشیدم. سرمای تنش در جانم خزید. چرا قدر پسرم را ندانستم؟ تا چشم بر هم زدم، از پیشمان رفت. من ماندم و حسرتی که دلم را میسوزاند.
به گزارش ایسنا، کتاب «درگاه این خانه بوسیدنی است» خاطرات ناگفته فروغ مُنهی؛ مادر شهیدان داوود، رسول و علیرضا خالقیپور است. این اثر از سوی انتشارات شهید کاظمی در 240 صفحه به چاپ رسیده است.
فروغ مُنهی مادر جوانی که روزهای جوانیاش به داغ جگرگوشههایش گذشت و خم به ابرو نیاورد. شیرزنی توصیف نشدنی که در صفحات این کتاب فقط گوشههایی از صبر زینبگونهاش به تصویر کشیده شده است. مادری نمونه که علاوه بر تقدیم سه فرزند خود، افتخاری همسری جانباز دوران دفاع مقدس را دارد. اولین شهید این خانواده شهید داود خالقیپور، متولد1344 است که در سال1362 طی عملیاتخیبر در جزیرهمجنون به فیض شهادت نائل آمد. دو شهید دیگر این خانواده نیز رسول و علیرضا متولدین1346 و 1350 بودند که به طور همزمان در سال 1367 در منطقه شلمچه، عملیات پاسگاهزید در آغوش یکدیگر آسمانی شدند.
در بخشی از کتاب «درگاه این خانه بوسیدنی است» می خوانیم:«کنار تابوت زانو زدم. پوستش از شیمیایی مُلتهب و تن سفیدش پر از دانههای ریز قرمز بود. مثل وقتی که سرخک گرفت. به پوستش دست کشیدم. زخم ترکشهای زبر. چقدر حرف برای گفتن داشتم. به صورتش دست کشیدم. سرمای تنش در جانم خزید. چرا قدر پسرم را ندانستم؟ تا چشم بر هم زدم، از پیشمان رفت. من ماندم و حسرتی که دلم را میسوزاند. دستش را در دستم گرفتم. موهایش را نوازش کردم. صورتم را نزدیکش میبردم و عقب میآوردم. حرف میزدم و گریه میکردم. ساکت میشدم و نگاهش میکردم. میبوییدم و میبوسیدمش. همه تنش را لمس کردم. ذرهذره داوود را به خاطر میسپردم.»
انتهای پیام