بیش از 130 سال بعد، آلبرت اینیشتین در سال 1915 نظریه نسبیت عام را ارائه کرد. در این نظریه، گرانش دیگر صرفا یک نیروی معمولی نبود؛ جرم و انرژی ساختار فضا - زمان را تغییر می دهند و اجرام در این فضا - زمان خمیده حرکت می کنند.

از عکاسی از سطح مریخ تا شکار نور کهکشان های اولیه با جیمز وب، در ادامه بررسی می کنیم که چطور نقاط مبهم نور در آسمان شب به جهان هایی ملموس تبدیل شدند.

سیاهچاله ها در جهان ما معمولا به شکل اجرامی کروی با گرانشی بی نهایت قدرتمند تصور می شوند، اما شبیه سازی های رایانه ای دانشمندان نشان داده است که در یک جهان فرضی با ابعاد بیشتر، ممکن است سیاهچاله هایی به شکل حلقه های بسیار نازک شکل بگیرند؛ ساختارهایی که می توانند محدودیت های نظریه نسبیت عام اینشتین را آشکار کنند.

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مشاهدات جدید پیشرفته‌ترین تلسکوپ فضایی ناسا سبب حیرت دانشمندان شده است. به‌باور تلسکوپ جیمز وب جهان هستی درون یک سیاه چاله غول‌پیکر قرار دارد و دید ما به جهان کاملا اشتباه بوده است. از ابتدای خلقت انسان همیشه در تلاش بوده است بتواند جهان اطراف خود را درک کند. ما دوست داریم متوجه شویم که در کجای جهان هستیم و این جهان چگونه شکل گرفته است. تلسکوپ...

وقتی نتایج تحقیق علمی هاوکینگ و پنروز منتشر شد، بحث اعطای جایزه نوبل به این دو نفر مطرح بود. در اوایل دهه 1970 میلادی، گروهی از جمله خود ما در دانشگاه وین، هاوکینگ و پنروز بابت آن مطالعه‌شان پیشنهاد شدند، اما بنیاد نوبل موافقت نکرد.

با همکاری تلسکوپ افق رویداد انتظار می‌رود تا در آینده تصاویر دریافتی از سیاهچاله‌ها از سطح زمین، 50 درصد وضوح بیشتری داشته باشند.

تحقیقات جدید دانشمندان نشان می‌دهد که پیش بینی اینشتین در مورد سیاه چاله ها درست بوده است. این پیشرفت بزرگی در مطالعه سیاهچاله‌ها است. تحقیقات جدید دانشمندان نشان می‌دهد که پیش بینی اینشتین در مورد سیاه چاله ها درست بوده است. این پیشرفت بزرگی در مطالعه سیاهچاله‌ها است. به گزارش عرشه آنلاین، محققان در مقاله جدیدی، جزئیات دقیق سقوط ماده به درون سیاه چاله از بیرون افق رویداد را آشکار کرده‌اند....

سیاهچاله‌ها در علم اخترفیزیک مبحثی جذاب محسوب می‌شوند، زیرا درک ما را از جهان به چالش می‌کشند.

تلسکوپ افق رویداد (EHT) اولین تصاویر از سیاهچاله‌های کلان پرجرم را در اختیار اخترشناسان قرار داد.

«جی رابرت اوپنهایمر» پیش از رهبری پروژه منهتن، مقاله‌ای نوشت که در آن توضیح می‌داد که پرجرم‌ترین ستاره‌ها در نهایت باید به چیزی تبدیل شوند که ما اکنون آن را سیاه‌چاله می‌نامیم. این روزها فیلم زندگی اوپنهایمر به کارگردانی کریستوفر نولان و بازی مت دیمون حسابی خبرساز شده است.

از دید ساکنان سیاره زمین که به فضا خیره می‌شوند به نظر می‌رسد منظومه شمسی ما توسط میلیارد‌ها ستاره در کهکشان راه شیری احاطه شده است.

انیمیشن ناسا ابعاد این عجایب کیهانی اسرارآمیز که ماده را در سراسر جهان می‌بلعد، به نمایش می‌گذارد. در ماه اکتبر، دانشمندان شواهدی از یک وجود سیاهچاله منتشر کردند که ظاهرا سال‌ها پس از بلعیدن یک ستاره، در حال بیرون راندن مواد آن است.

اکنون این عکس جدید، این سیاه‌چاله غول آسا را در قلب کهکشان مسیه 87(M87) نشان می‌دهد، در حالی که فواره‌ای قدرتمند را ساطع می‌کند.

ایسنا نوشت: اولین تصویر از یک سیاه‌چاله که ابرسیاه‌چاله موجود در مرکز کهکشان «مسیه 87» است، با یک الگوریتم جدید هوش مصنوعی اصلاح شد.

تصویر ابرسیاه‌چاله واقع در قلب کهکشان مسیه 87 توسط یک برنامه یادگیری ماشینی آموزش دیده بر روی مدل‌های سیاه‌چاله ارتقا یافت.

گایا قادر به انجام چنین اکتشافاتی است، زیرا می‌تواند موقعیت و حرکت میلیاردها ستاره را در پس زمینه آسمان اندازه‌گیری کند. به گفته پژوهشگران، ردیابی این حرکت ستاره‌ای با دقت بسیار به تأثیرات گرانشی اعمال شده بر این ستارگان از ستارگان دیگر، سیارات در حال گردش و سیاه‌چاله‌ها اشاره دارد.