برای سال 1420 چارهای جز توسعه صنعت هستهای نداریم
ما در بیست سال آینده حدود 600 میلیون مترمکعب گاز از پارسجنوبی را از دست میدهیم. بنابراین نهتنها در نفت بلکه در گاز هم واردکننده خواهیم شد.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ برخی ادعا میکنند صنعت هستهای پرهزینه و کمفایده است و مثلا نسبت به تولید برق از طریق گاز صرفه چندانی ندارد و سرمایهگذاری در انرژی صلحآمیز هستهای توجیه اقتصادی ندارد. پروفسور مسعود درخشان استاد اقتصاد انرژی و عضو هیأت علمی دانشکدهی اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی درباره این موضوع مهم با روزنامه فرهیختگان گفتوگو کرده که بخشهایی از آن را میخوانید: شاید تا حدود بیست سال پیش بنده هم بر این باور بودم که کشور ما نیازی به انرژی هستهای ندارد، چون تصور میکردم ذخایر عظیم نفت و گاز به میزان لازم داریم ضمن آنکه سوءمدیریت در انرژی هستهای میتواند آلودگیهای زیستمحیطی جدی هم داشته باشد. بعد از آنکه اطلاعات دقیقی از وضعیت مخازن کشور به دست آوردم نظرم تغییر کرد. تا حدود شش یا هفت سال پیش برخی مقامات ارشد نفت میگفتند ما تا 300 سال دیگر گاز داریم بعداً به 150 سال و سپس به حدود 100 سال تخفیف دادند. اخیراً برخی مقامات نفتی گفتهاند که ذخایر نفت کشور برای 100 سال دیگر جوابگوست. همه این آمارها نادرست است. مجموع ذخایر اثباتشده نفتی برای تمام میادین تولیدی کشور حدود 65 تا 70 میلیارد بشکه است. با فرض اینکه روزانه بهطور متوسط حدود سه میلیون و 200 هزار بشکه و سالیانه نزدیک به یک میلیارد و 200 میلیون بشکه از ذخایر نفتی کشور را تخلیه کرده باشیم آنگاه در خلال 15 سال گذشته حداقل 18 میلیارد بشکه از ذخایر اثباتشده کم شده است و لذا براساس برآوردهای مرحوم سعیدی و گروه ایشان اکنون باید حداکثر حدود 52 میلیارد بشکه نفت باقی مانده باشد. اگر فرض کنیم روزانه حدود سه میلیون و 200 هزار بشکه نفت استخراج میکنیم نمیتوان نتیجه گرفت که تا آخرین بشکهای که در ذخایر نفتی موجود است یعنی تا آخرین بشکه همان 80 میلیارد بشکه این امکان وجود دارد که بتوان روزانه سه میلیون و 200 هزار بشکه تولید کرد. وقوع چنین پدیدهای به سبب نداشتن فناوریهای پیشرفته یا عدم حضور شرکتهای خارجی در صنعت نفت نیست بلکه بهدلیل ویژگیهای سنگ مخزن و سیال درجا و رفتار دینامیکی مخزن است. نتیجه اینکه تولید از یک میدان نفتی بهصورت خطی نیست که شیب ثابت داشته باشد بلکه سطح تولید بهموازات مقدار نفت تولیدشده متناسباً کمتر میشود. حدود 14 یا 15 سال پیش بود که محاسبات مرحوم دکتر سعیدی و بنده که در خدمت ایشان بودم نشان داد که در افق 1400 نفتی برای صادرات نخواهیم داشت. امروز 75 یا 80 درصد گاز کشور وابسته به یک و فقط یک میدان است به نام پارسجنوبی. به لحاظ امنیت ملی و امنیت انرژی چنین وابستگی چیزی جز یک فاجعه نیست. نیروگاههای ما و پتروشیمی و صنایع فولاد و سیمان و بسیاری صنایع دیگر و همچنین بخش خانگی و تجاری ما وابستگی سنگینی به گاز پارسجنوبی دارند. بنابراین نخستین سؤالی که هر نماینده مجلس و یا هر مدیر ارشد نظام و یا اصحاب رسانه باید مطرح کنند این است که پارس جنوبی تا چند سال دیگر میتواند همچنان روزانه 700 میلیون مترمکعب گاز تولید کند؟ بیش از یک دهه است که بنده همین سؤال را بارها و بارها در مجامع علمی و رسانهای تکرار کردهام اما هیچیک از مسئولان نظام و نمایندگان مجلس و اعضای شورای امنیت ملی و سایرین همتی نکردند که آن سؤال را رسماً از وزیر نفت بپرسند. اما بنده به کوششهای خودم ادامه دادم چون این مسأله را در ارتباط تنگاتنگ با امنیت و منافع ملی میدانستم. سرانجام مطالعاتی را با همکاری برخی صاحبنظران در باره فرآیند تولید از پارسجنوبی آغاز کردیم که حدود 6 یا 7 سال پیش یعنی مقارن با اواخر دولت اول آقای روحانی به نتیجه رسید. این محاسبات نشان میداد که افت تولید از پارسجنوبی از سال 1400 به بعد آغاز خواهد شد و دیدیم که همینطور هم شد. آقای زنگنه در جلسهای در وزارت نفت که برای تدوین برنامه ششم تشکیل شده بود و بنده نیز حضور داشتم گفتند که تولید از پارسجنوبی در سال 1400 به 800 میلیون مترمکعب در روز خواهد رسید و حال آنکه دیدیم تولید از این میدان در سال 1400 به زحمت به 700 میلیون مترمکعب در روز رسید. در آن زمان محاسبات بنده نشان میداد کاهش تولید از پارسجنوبی که از 1400 آغاز خواهد شد بهصورت پیوسته ادامه خواهد داشت و منطقاً شتاب نیز خواهد گرفت به طوری که تولید در سال 1420 به فقط 100 میلیون مترمکعب در روز خواهد رسید. یعنی ما در بیست سال آینده حدود 600 میلیون مترمکعب گاز از پارسجنوبی را از دست میدهیم. بنابراین نهتنها در نفت بلکه در گاز هم واردکننده خواهیم شد. در شرایط کنونی بهنظر میرسد استفاده از انرژی هستهای در سطح گسترده باید در اولویت باشد و هرچه زودتر باید سرمایهگذاریهای سنگینی را در این حوزه آغاز کنیم. البته نباید استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر بهویژه خورشیدی و بادی را فراموش کرد. بنده به مشکلات و مسائل انرژی هستهای آگاهم اما راهی غیر از آنچه عرض کردم نمیدانم. انتهای پیام /
منبع: فارس