بیانیه انجمن علمی حقوق عمومی اسلامی ایران در محکومیت هتک حرمت به ساحت مقدس قرآن کریم

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو؛ متن بیانیه به شرح زیر است؛ بسم الله الرحمن الرحیم

یُرِیدُونَ لِیُطفِئُوا نُورَ اللَهِ بِأَفوَاهِهِم وَاللَهُ مُتِمُ نُورِهِ وَلَو کَرِهَ الکَافِرُونَ (صف /8) در پی توهین سازمان یافته به ساحت مقدس قرآن کریم و تشدید اسلام هراسی و جریانات ضد اسلامی در کشور سوئد، انجمن علمی حقوق عمومی اسلامی ایران ضمن محکوم کردن این اقدام مذبوحانه، نظر آحاد حقیقت جویان جهان را به نکات ذیل جلب می نماید: 1) قرآن کریم، کلام نورانی خداوند برای تمام ابناء بشر است (ذِکرَی لِلبَشَرِ (المدثر /31)) و آموزه‌های آن بر گسترش صلح و مهربانی بین تمامی انسان‌ها تأکید دارد (وَالصُلحُ خَیر‌(نساء /128)) تا جایی که پیامبر اسلام (صل‌الله‌علیه وآله‌وسلم) در این کتاب آسمانی، منبع رحمت و مهربانی خداوند برای تمام جهان معرفی شده است (وَمَا أَرسَلنَاکَ اِلَا رَحمَهً لِلعَالَمِینَ(انبیاء /107)). این کتاب آسمانی مکرراً خود را تصدیق‌کننده کتب آسمانی پیامبران ادیان ابراهیمی مانند انجیل حضرت مسیح (علی‌نبیناوآله‌وعلیه‌السلام) و تورات حضرت موسی (علی‌نبیناوآله‌وعلیه‌السلام) معرفی کرده است (وَ أَنزَلنا اِلَیکَ الکِتابَ بِالحَقِ مُصَدِقاً لِما بَینَ یَدَیهِ مِنَ الکِتابِ وَ مُهَیمِناً عَلَیهِ(مائده /48)). با این توصیف، مبادرت به اقدام نفرت‌برانگیز سوزاندن این کتاب آسمانی، تحت حمایت نهادهای قضایی و امنیتی سوئد، نه تنها توهین به مقدسات جمعیت بیش از دو میلیارد نفری مسلمانان جهان است، بلکه آثاری مانند تجویز توهین به سایر ادیان را در پی خواهد داشت. در نتیجه اقدام دولت سوئد در تجویز قرآن‌سوزی مصداق بارز و غیر قابل انکار نفرت‌پراکنی میان گروه‌های مختلف انسانیِ پیرو ادیان الهی است. 2) چنین اقدامی واقعیت مکنون غرب در داعیه داری حمایت از حقوق بشر را افشاء می نماید و نشان می‌دهد آنچه اندیشمندان غربی در عصر روشنگری به مثابه پایه های تمدنی غرب مدرن پایه ریزی نموده اند تا چه اندازه جوامع انسانی را به بیراهه برده است. در واقع نارسایی در ساحت معرفت غربی، موهبت الهی آزادی را به وضعیتی دچار ساخته که با خطا در تعیین مرزهای آزادی، انسان معاصر را به سرگشتگی ها و مصائب زیادی دچار نموده و به اسم آزادی بیان، آزادی عقیده را نقض می کند. 3) سؤال اینجاست که چرا دولت های غربی از جمله کشور سوئد به تأسیسات حقوقی خود در مقابله با نفرت پراکنی و تبعیض ملتزم نیستند؟! مگر نه آنکه در ماده 4 «کنوانسیون بین‌المللی محو همه اشکال تبعیض نژادی» و ماده (20) «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی» به صراحت بر ممنوعیت همه اشکال نفرت‌پراکنی علیه انسان‌های دیگر تأکید شده است و قانون داخلی کشور سوئد نیز با عنوان «مبارزه با تبعیض و نفرت» از هرگونه تبعیض و خشونت منع نموده است؟! در پاسخ، به نظر می رسد که تناقضات رفتاری دول غربی که پیش از این نیز تحت لوای آزادی بیان، توهین به پیامبر اسلام (صل‌الله‌علیه وآله‌وسلم) و سایر پیامبران الهی را تجویز نموده بودند، بیش از آنکه معلول نقص در ساحت معرفت و یا نقصان در عرصه قانونی باشد، آرایشی جنگی در مواجهه تمدنی با اسلام و سایر ادیان ابراهیمی می باشد؛ اندیشه هایی الهی و آرمانی که انسان سرگشته عصر مدرنیته را از تحیر به در آورده و به زندگی او معنا بخشیده است و روز به روز بر تعداد پیروان آن‌ها در غرب افزوده شده است.

اینک از تمامی آزادی‌خواهان ایران و جهان و به ویژه اندیشمندان کشورهای اسلامی دعوت می شود تا برای پایان دادن به این رویه ضد انسانی و ضد اسلامی با ایجاد پویشی جهانی، دول غربی را در برابر خدشه دار کردن عواطف میلیاردها انسان در سراسر جهان، متعهد و پاسخگو نمایند و طیفی از اقدامات سیاسی، حقوقی و اقتصادی را در پیش گیرند. فلذا انجمن علمی حقوق عمومی اسلامی ایران اولاً بر پایه اصول 11، 152 و 154 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از دولت جمهوری اسلامی ایران مطالبه می‌کند که در جهت دفاع همه‌جانبه از حقوق معنوی مسلمانان، صیانت از امت واحده اسلامی و سعادت انسان در کل جامعه بشری، تکالیف قانونی خود را پیگیری نماید. ثانیاً این انجمن ضمن صحه گذاشتن بر اقداماتی چون «الزام دول غربی بر ارتقای نظام بازدارندگی کیفری در قوانین داخلی علیه متهتکان»، «همگرایی ملل اسلامی در ایجاد محدودیت برای نمایندگان دیپلماتیک کشور سوئد» و «طرح شکایت از نهادهای قضایی و امنیتی موثر در بروز حوادث سخیف و موهن و تعقیب کیفری آنها»، به عنوان نهادی علمی به حق‌طلبان جهان به ویژه جهان اسلام آمادگی خود را در دو محور اعلام می نماید: نخست) گفتگویی علمی در فضایی آزاد با کلیه افرادی که نسبت به ابعاد این موضوع نظر متفاوتی دارند؛ دوم) پشتیبانی محتوایی از نهادهای داخل و خارج از ایران که به دنبال پیگیری حقوقی این موضوع در مجامع بین المللی می باشند.

نص بیان الجمعیه العلمیه للقانون العام الاسلامی فی ایران فی ادانه تدنیس القرآن الکریم علی خلفیه اهانه القرآن الکریم الممنهجه و تصعید رهاب الاسلام و التیارات المناهضه للاسلام فی السوید، بینما تدین "الجمعیه العلمیه للقانون العام الاسلامی فی ایران" هذا العمل الیائس، تلفت انتباه الباحثین عن الحقیقه الی النقاط التالیه: 1) القرآن الکریم هو کلام الله المنیر لجمیع ابناء البشر (ذِکرَی لِلبَشَرِ (المدثر /31)) و تؤکد تعالیمه علی نشر السلام و الرحمه بین جمیع البشر (وَالصُلحُ خَیر‌(النساء /128)) الی حد یتم التعرف علی النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) فی هذا الکتاب کمصدر الرأفه و الرحمه للعالمین (وَمَا أَرسَلنَاکَ اِلَا رَحمَهً لِلعَالَمِینَ (انبیاء /107)). قد عرف هذا المصحف الشریف نفسه تکرارا کمصدق لکتب الدیانات الابراهیمیه کانجیل المسیح (علی‌نبیناوآله‌وعلیه‌السلام) و توراه موسی (علی‌نبیناوآله‌وعلیه‌السلام) (وَ أَنزَلنا اِلَیک الکتابَ بِالحَقِ مُصَدِقاً لِما بَینَ یدَیهِ مِنَ الکتابِ وَ مُهَیمِناً عَلَیه ِ(مائده /48)). مع هذا الوصف ان هذا التجاسر المقزز فی حرق هذا المصحف المقدس بدعم المؤسسات القضائیه و الأمنیه السویدیه لیست فقط اهانه لقدسیه أکثر من ملیاری مسلم فی العالم بل سیؤدی الی عواقب أخری مثل الاهانات للأدیان الأخری. و نتیجه لذلک ان عمل الحکومه السویدیه فی منح تصریح حرق القرآن نموذج واضح لا یمکن انکارها لنشر الکراهیه بین المجموعات البشریه المختلفه التابعه للشرایع السماویه. 2) یکشف هذا الاجراء عن واقع الغرب المستور فی التداعی عن دعم حقوق الانسان و یظهر أن ما أنشأه المفکرون الغربیون فی عصر التنویر کالأسس الحضاریه للغرب الحدیثه الی أی مدی أدی الی ضلال المجتمعات البشریه. فی الحقیقه ان النقص فی مجال المعرفه الغربیه لقد جعل الحریه کهبه الاهیه تسبب فی الترنحات و مصائب عدیده للانسان المعاصر بارتکاب أخطاء فی تحدید حدود الحریه و تنتهک حریه الرأی باسم حریه التعبیر. 3) السؤال هو لماذا الحکومات الغربیه بما فی ذلک السوید لیست ملتزمه بمنشئاته القانونیه ضد نشر الکراهیه و التمییز؟ ألیست الماده 4 من "الاتفاقیه الدولیه للقضاء علی جمیع أشکال التمییز العنصری" و الماده 20 من "العهد الدولی الخاص بالحقوق المدنیه و السیاسیه" تؤکد بالصراحه علی حظر جمیع أشکال الکراهیه ضد البشر الآخرین و حظر القانون السوید المحلی أیضا بعنوان "مکافحه التمییز و الکراهیه" أی تمییز وعنف؟ ردًا علی ذلک یبدو أن التناقضات السلوکیه للدول الغربیه - التی منحوا تصریح اهانه نبی الاسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) وغیره من الأنبیاء الصالحین (علیهم السلام) من قبل تحت ستار حریه الکلام - هی أکثر من أن تکون نتیجه النقص فی مجال المعرفه أو النقص فی المجال القانونی انها تشکیل ساحه المعرکه فی مواجهه الحضاریه مع الاسلام و غیره من الدیانات الابراهیمیه؛ الأفکار الالهیه و المثالیه التی أفرج الانسان من الدهشه فی عصر الحداثه و أعطت معنی لحیاته و یتزاید عدد أتباعها فی الغرب یوما بعد یوم. الآن ندعو جمیع دعاه الحریه فی ایران و العالم و خاصه مفکری الدول الاسلامیه الی انشاء حمله عالمیه لأجل انهاء هذه الممارسه المعادیه للانسان و المناهضه للاسلام لاستجواب و التزام الدول الغربیه و اتخاذ مجموعه من الاجراءات السیاسیه و القانونیه و الاقتصادیه تجاه ایذاء مشاعر ملیارات البشر حول العالم. لذلک فان الجمعیه العلمیه للقانون العام الاسلامی فی ایران أولاً و بناءً علی المبادئ 11 و 152 و 154 من دستور جمهوریه ایران الاسلامیه تطالب حکومه جمهوریه ایران الاسلامیه بمتابعه واجباتها القانونیه من أجل الدفاع الشامل عن الحقوق الروحیه للمسلمین و حمایه الأمه الاسلامیه الموحده و السعاده الانسانیه فی المجتمع البشری کله. ثانیاً مع اقرار تدابیر مثل "مطالبه الدول الغربیه بتحسین نظام الردع الجنائی فی القوانین المحلیه ضد المتهتکین" و "تضافر الدول الاسلامیه فی وضع قیود علی الممثلین الدبلوماسیین السویدیین" و "تقدیم شکاوی ضد المؤسسات القضائیه و الأمنیه الفعاله فی وقوع الحوادث السخیفه و الموهنه و الملاحقه الجنائیه علیهم" فانها تعلن عن استعدادها کمؤسسه علمیه الی باحثی الحق فی العالم خاصه العالم الاسلامی فی المحورین: الاول) مناقشه علمیه فی العلن مع جمیع الأشخاص الذین لدیهم آراء مختلفه حول أبعاد هذه القضیه؛

الثانی) تقدیم دعم المحتوی للمؤسسات داخل ایران و خارجها التی تسعی لمتابعه هذه القضیه بشکل قانونی فی الجمعیات الدولیه.

Condemning Statement of The Islamic Public Law Association of Iran (IPLAI) Over The Desecration of The Holy Qur'an The emergence of the organized insult to the Holy Qur'an in Sweden and the escalation of Islamophobia and anti-Islamic efforts in this country forced the IPLAI to condemn this heinous act and meanwhile, drew the attention of the world's truth-seekers to the following points:

A: The verses of the Noble Qur'an are in fact the luminous words of Allah towards all human beings, as it has been mentioned as the "reminder for mankind" in this Holy book (Muddaththir/31). The teachings of Quran emphasize the spread of peace and kindness between all human beings (Nisaa/128) to the extent that the Prophet Muhammad (PBOH) has introduced this book as the source of Allah's mercy and kindness towards all (Anbiyaa/107). This Holy book has repeatedly presented itself as confirming the previous Holy books, such as the Gospel and Torah (Maidah/48). With this description, burning Quran, under the support of the Swedish Government, is not only an insult to the sanctities of more than two billion Muslims in the world, but will also result in the effects of prescribing insults to other religions too. Meanwhile, the action of the Swedish government in prescribing this horrible act is a clear and undeniable example of spreading hatred among different followers of divine religions.

B: Such an action exposes the reality of Western countries in claiming the protection of human rights and shows how Western scholars have misled modern Western civilization in the Age of Enlightenment. In fact, the inadequacy in the field of western knowledge has caused the divine gift of freedom to a situation where, by making mistakes in determining the boundaries of freedom, it has caused much confusions and suffering for the contemporary man, and violates the freedom of opinion in the name of freedom of speech!

C: The question is why Western governments, including Sweden, are not committed to their legal principles in dealing with hatred and discrimination acts?! Isn't it true that Article 4 of the "International Convention on the Elimination of All Forms of Racial Discrimination" and Article 20 of the "International Covenant on Civil and Political Rights" explicitly emphasize the prohibition of all forms of hatred against other human beings? No need to mention that the domestic law of Sweden itself also prohibits any discrimination and violence under the title of "Combating Discrimination and Hate"! Meanwhile, it seems that the inconsistencies in the behaviour of the Western countries, which had prescribed insults to the Prophet of Islam (PBOH) and other divine prophets, in the name of freedom of speech, is a new war against Islam and other Abrahamic religions and shouldnt merely be interpreted as a result of a deficiency in the field of law and legal issues. All a wrong approach to divine thoughts that have guided the puzzled man of the modern age and have given meaning to his life, while the number of followers of this school has increased day by day.

Now, all the freedom-seekers throughout the world, and especially the Islamic countries scholars, are invited to: Firstly, put an end to this anti-human and anti-Islamic practice by creating a global campaign, to hold the Western countries responsible for harming the feelings of billions of people around the world, and to take a range of political, legal and economic measures in this regard. Therefore, based on principles number 11, 152 and 154 of the Constitution of the Islamic Republic of Iran, the IPLAI first of all, demands the government of the Islamic Republic of Iran to pursue its legal duties in order to comprehensively defend the spiritual rights of Muslims, protect the united Islamic Ummah, and preserve human prosperity in the Global society. Secondly, while endorsing measures such as: requiring Western countries to improve the criminal deterrence system in domestic laws against agitators, the convergence of Islamic nations in creating restrictions for diplomatic representatives of Sweden and, filing complaints against judicial and security institutions effective in the occurrence of these incidents and their criminal prosecution, the IPLAI, as a scientific institution, is prepared to support in two areas of:

I) A professional discussion for all people who have different opinions about the dimensions of this issue.

II) Substantive support for pursuing this legal issue in international forums.