ذخیره سدهای تهران به 530 میلیون مترمکعب رسید
معاون شرکت آب منطقهای تهران با اعلام ذخیره 530 میلیون مترمکعبی سدهای تأمینکننده آب پایتخت گفت این رقم 220 میلیون مترمکعب کمتر از متوسط بلندمدت است.
به گزارش خبرنگار مهر، راما حبیبی معاون حفاظت و بهرهبرداری شرکت آب منطقهای تهران با اشاره به تداوم شرایط خشکسالی در کشور و استان تهران، از ذخیره 530 میلیون مترمکعبی در سدهای تأمینکننده آب شرب پایتخت خبر داد و گفت: این میزان در مقایسه با متوسط بلندمدت که حدود 750 میلیون مترمکعب است، فاصله قابل توجهی دارد.
حبیبی در نشست خبری شرکت آب منطقهای تهران که امروز سهشنبه 20 مرداد 1405 برگزار شد، اظهار کرد: مجموع حجم مخازن سدهای تأمینکننده آب شرب تهران اکنون حدود 530 میلیون مترمکعب است، در حالی که متوسط بلندمدت این میزان حدود 750 میلیون مترمکعب بوده است.
وی افزود: بنابراین ذخایر سدهای تهران همچنان حدود 200 میلیون مترمکعب با متوسط بلندمدت فاصله دارد و این وضعیت نشان میدهد که پایتخت همچنان در شرایط تنش آبی قرار دارد.
معاون حفاظت و بهرهبرداری شرکت آب منطقهای تهران با اشاره به وضعیت پنج سد اصلی تأمینکننده آب پایتخت شامل سدهای امیرکبیر، لتیان، ماملو، طالقان و لار گفت: وضعیت ذخیره در سدهای امیرکبیر و لتیان نسبتاً بهتر است، اما در سایر سدها همچنان کاهش قابل توجه ذخایر وجود دارد.
حبیبی ادامه داد: سد طالقان حداقل 50 درصد نسبت به حجم کل خود کاهش ذخیره دارد و سدهای ماملو و لار نیز در وضعیت نامناسبی قرار دارند و میزان ذخیره آنها به 10 درصد یا کمتر از 10 درصد ظرفیت مخزن رسیده است.
وی با اشاره به وضعیت بارشها در ایران اظهار کرد: ایران در زمره مناطق خشک و خشک جهان قرار دارد و متوسط بارندگی سالانه کشور حدود 280 میلیمتر است؛ این در حالی است که متوسط بارندگی در کشوری مانند ژاپن حدود 1800 میلیمتر است.
معاون شرکت آب منطقهای تهران افزود: در سال آبی جاری نیز مجموع بارش ثبتشده حدود 174.5 میلیمتر بوده که فاصله قابل توجهی با متوسط بارندگی دارد و همین موضوع ضرورت مدیریت مصرف و صرفهجویی در مصرف آب را بیشتر میکند.
حبیبی تأکید کرد: نباید با بهتر شدن نسبی بارشها در مقطعی از سال تصور کنیم مسئله خشکسالی و کمبود منابع آبی برطرف شده است؛ چراکه کشور همچنان در شرایط خشکسالی قرار دارد و باید مدیریت مصرف آب به صورت مستمر مورد توجه قرار گیرد.
وی گفت: شرایط منابع آبی تهران نشان میدهد که صرفهجویی و اصلاح الگوی مصرف آب همچنان یک ضرورت جدی است و نباید بهبود مقطعی بارشها را به معنای پایان بحران منابع آبی تلقی کرد.