زن هنرمندی که امروز، دیگر مشهور نیست

به گزارش دیلی‌آرت، مری کسات، نقاش آمریکایی بود که مهارت‌هایش را با تحصیل، کار کردن و زندگی کردن در فرانسه به دست آورد. کسات به عنوان یکی از سه نقاش زن امپرسیونیست و تنها آمریکایی کاملا امپرسیونیست شناخته می‌شود. این هنرمند به رغم موفقیت‌هایش و تاثیرات شگرفی که در هنر آمریکا به وجود آورد، امروزه چندان در اروپا و فرانسه مشهور نیست.

این هنرمند در سال 1844 در پنسیلوانیا در خانواده‌ای بسیار ثروتمند به دنیا آمد. او یکی از هفت فرزند این خانواده بود و چند سالی از دوران کودکی را در اروپا زندگی کرد. در این دوران بود که یادگیری موسیقی، نقاشی و زبان‌های آلمانی و فرانسوی را آغاز کرد.

او از همان کودکی به نقاشی علاقه نشان داد. خانواده او با تبدیل شدن او به یک هنرمند حرفه‌ای مخالف بودند با این حال او در سن پانزده سالگی تحصیل در آکادمی هنرهای زیبا پنسیلوانیا را آغاز کرد. در آن زمان زنان برای یادگیری نقاشی آموزش می‌دیدند؛ چراکه نقاشی کردن مهارت خوبی برای زنان محسوب می‌شد اما کسات قصد داشت که یک هنرمند حرفه‌ای شود.

بنابراین در سال 1866 او به پاریس نقل مکان کرد. در آنجا در کلاس‌های خصوصی با اساتید مدرسه هنرهای زیبا پاریس آموزش دید (در آن زمان هنوز زنان نمی‌توانستند در این مرکز آموزش ببینند). او همچنین مدتی را در موزه لوور تمرین کرد و در نهایت در سال 1868 یکی از آثار او به نام «نوازنده ماندولین» برای نمایش در نمایشگاه سالن پاریس تایید شد. این تابلو نقاشی یکی از دو نقاشی شناسایی شده مربوط به دهه نخست فعالیت هنرمند است.

با آغاز جنگ فرانسه و پروس، این نقاش به ایالات متحده آمریکا بازگشت. او برای کسب درآمد تصمیم گرفت آثارش را به نمایش بگذارد اما موفق نشد و حتی با مشکلاتی برای آموزش دیدن مواجه شد. اما پس از مدتی با هموار شدن دوباره مسیر هنری‌اش به اروپا بازگشت. زمانی که کسات به فرانسه بازگشته بود، هنر فرانسه در حال تغییر و جنبش امپرسیونیسم در حال شکل گرفتن بود.

کسات همواره معترض سیاست‌ها و معیارهای سالن فرانسه (نمایشگاه رسمی مدرسه هنرهای زیبا پاریس) و مورد غفلت قرار گرفتن آثار هنرمندان زن بود. در سال 1877 هر دو اثر کاندید او برای راه یافتن به این نمایشگاه رد شدند. در نهایت آثار او به دعوت از ادگار دگا، در کنار سایر امپرسیونیست‌ها به نمایش گذاشته شد و این سرآغاز ورود کسات به امپرسیونیسم بود.

ادگار دگا تاثیر بسیاری در این نقاش آمریکایی ایجاد کرد و کسات از مهارت‌ها او بهره برد. در آن زمان کسات، نقاشی که محدود به فضای بسته بود، به طراحی در فضای باز روی آورده بود.

او برای نمایشگاه بعدی امپرسیونیست‌ها تابلوهای نقاشی خلق کرد. «پرتره‌ای از هنرمند» (خودنگاره)، «دخترک در مبل آبی»، «مطالعه فیگارو» (پرتره‌ای از مادرش) سه مورد از تحسین‌شده‌ترین نقاشی‌های این هنرمند هستند که به سال 1878 تعلق دارند.

او در نمایشگاه سال بعد امپرسیونیست‌ها یازده اثر از جمله «در لژ» را به نمایش گذاشت و تا سال 1886 عضو فعال حلقه امپرسیونیست‌ها باقی ماند.

کسات در سال 1886 دو تابلو نقاشی را برای نخستین نمایشگاه امپرسیونیست در آمریکا آماده کرد. او همچنین به عنوان مشاور با چندین مجموعه‌دار هنری بزرگ همکاری داشت. برای مثال لوئیزین الدر، یکی از دوستان او با مشورت کسات مجموعه آثار امپرسیونیست‌ها را جمع‌آوری می‌کرد. بسیاری از آثار این مجموعه‌دار اکنون در موزه هنر متروپولیتن نگهداری می‌شوند.

پس از مدتی سبک کسات از امپرسیونسیم دور شد. او روند نمایش آثارش در گالری‌های نیویورک را آغاز کرد.

پس از سال 1886، کسات دیگر خودش را به هیچ جنبش هنری وابسته نمی‌دانست و انواع مختلفی از تکنیک‌ها را تجربه کرد.

پرتره‌هایی از زنان و تصاویر مادران و کودکان در لحظه‌های عادی زندگی از موضوع‌های اصلی آثار کسات بودند.

درگذشت برادر کسات، تاثیر بسیاری بر او داشت، با این حال او به خلق آثار هنری ادامه داد. آثاری از عواطف و احساسات فزاینده‌ای در آثار دهه 90 این هنرمند نمود پیدا کرد.

آثار این هنرمند در بین مردم و منتقدان محبوبیت داشت اما او دیگر به تجربه سبک‌های مختلف ادامه نداد.

در سال 1904 فرانسه برای تجلیل از تاثیر و فعالیت کسات در هنر، به او نشان لژیون دونور را اهدا کرد.

این هنرمند در سال 1926 درگذشت.

5757