سیروس مقدم: مدیون بچه‌های موشکی هستیم / کلمه «لانچر» یک واژه پر استفاده در زندگی‌ام شده است

سیروس مقدم، کارگردان سریال «پایتخت»، در گفت‌وگو با میزان درباره حضور این هنرمند در پاتوق فرهنگ و هنر گفت: به دلیل اینکه در شهرستان بودم، خبر برگزاری پاتوق فرهنگ و هنر را کمی دیر شنیدم. وقتی دوستان اطلاع دادند که اینجا هر شب تجمع برگزار می‌شود، خودم را از شهرستان رساندم. به اتفاق دوستان عزیز و همسرم، خانم غفوری، آمدیم و واقعاً لذت بردم و از اینکه در جمع مردم بودم، حال خوبی داشتم.

وی حضور مردم در این تجمع را باشکوه دانست و ادامه داد: در این تجمع چیزی را دیدم که شاید آدم کمتر در تصاویر تلویزیون می‌بیند یا صداوسیما کمتر نشان می‌دهد؛ اینجا عشق، هیجان، شادابی، امید به آینده و زندگی را در کنار هم دیدم. آدم‌ها با تفکرات مختلف، اندیشه‌های متفاوت، پوشش‌ها و حجاب‌های گوناگون، اما همه در کنار هم بودند. وقتی پخش سرود «جمهوری اسلامی ایران» آغاز شد، همه در یک جهت ایستادند و در یک فضای صلح‌آمیز از آن لذت بردند؛ این همان چیزی است که جامعه ما به آن نیاز دارد.

این کارگردان افزود: ما هنرمندان خیلی تلاش می‌کنیم با ساخت سریال‌ها و آثار مختلف، مردم و خانواده‌ها را دور هم جمع کنیم، اما این پدیده، این جنگی که به ناحق بر ما تحمیل شده است، یک آورده مهم برای تاریخ ما داشت و آن، اتحاد مردم ایران است؛ اتحادی که فارغ از همه تفاوت‌ها شکل گرفته است و قطعاً آینده را هم با همین روحیه خواهد ساخت.

مقدم در ادامه ضمن اشاره به مجموعه «پایتخت» و همراهی این مجموعه با مسائل روز در کشور، طی سالیان گذشته گفت: خانواده «پایتخت» و خانواده نقی معمولی همانطور که از اسمش هم مشخص است، یک خانواده کوچک از جامعه بزرگ ایران است.

وی ادامه داد: طبیعتا وقتی یک اتفاق بزرگ برای یک جامعه بزرگ‌تر رخ می‌دهد، خانواده‌های کوچک‌تر هم باید متاثر از آن زندگی و زیست کنند. خانواده معمولی «پایتخت» هم می‌تواند متناسب با این اتفاقی که برای ملت ایران رخ داده است، تحت تأثیر قرار گیرد و داستان‌ساز باشد.

مقدم افزود: خانواده نقی معمولی و مجموعه «پایتخت» می‌تواند غم داشته باشد، می‌تواند شادی داشته باشد، خرابی داشته باشد، آبادی داشته باشد و...؛ همه اینها به محسن تنابنده باز می‌گردد که بتواند به ایده جذاب و نویی برسد.

وی با اشاره به تاریخ جنگ تحمیلی رمضان اظهار کرد: چون مردم به تازگی درگیر این جنگ تحمیلی شده‌اند باید از یک زاویه جدیدتر و اصطلاحا پایتختی‌گونه به آن نگاه کرد و این مجموعه را ساخت.

این کارگردان در تحلیل علت ایستادگی مردم ایران گفت: اگر بخواهم در یک کلمه بگویم، جوابش «آهنرباست». شما خاصیت آهنربا را می‌دانید چیست؟ آهنربا همه ذرات ارزشمند آهنی را جذب می‌کند؛ به اندازه، رنگ یا فرم کاری ندارد. هر چیزی که خاصیت جذب شدن داشته باشد، به خودش جذب می‌کند. ایران، وطن و این خاک، همان آهنرباست که همه را کنار هم جمع می‌کند.

وی افزود: مطمئن باشید حتی کسی که ممکن است تحت تأثیر دیگران احساس متفاوتی داشته باشد، ته دلش چیز دیگری است. همان‌طور که الان می‌شنویم بعضی‌ها حلالیت می‌طلبند، آن افراد هم روزی پشیمان می‌شوند و می‌فهمند که خاک با هیچ چیز قابل مقایسه نیست.

مقدم درباره آینده ایران گفت: بعد از این اتفاق درباره آینده ایران با دوستانم صحبت می‌کردم. به نظرم، با وجود اینکه جنگ خرابی دارد و دشمن حمله کرده است، اما آورده‌ها و فوایدی هم برای ما داشته که قبل از این واقعاً نمی‌دانستیم. یکی همین قدرت جذب آدم‌ها در کنار هم در شرایط خطر است. دوم، استعدادها و توانایی‌هایی که داشتیم اما یا قدرشان را ندانستیم یا درست از آن‌ها استفاده نکردیم؛ مثل تنگه هرمز و از همه مهم‌تر، آن چیزی که به‌عنوان مغزِ رأس هرم است؛ اگر آدم‌ها به آن ایمان نداشته باشند، نمی‌توانند حرفش را بپذیرند. این برگ از تاریخ ما نشان داد که این هرم درست شکل گرفته است.

وی در ادامه با اشاره به فضای ذهنی خود گفت: کلمه «لانچر» برای من آن‌قدر داستان‌ساز، خاطره‌ساز و جذاب شده است که حتی به شوخی هم از آن استفاده می‌کنم؛ مثلاً با کلمه لانچر قربون صدقه عزیزانم می‌روم، یا اگر غذا یا خوراکی خوشمزه‌ای می‌خورم، می‌گویم «عجب مزه لانچری دارد!» این یعنی این مفهوم وارد زندگی ما شده است.

مقدم در پایان اظهار کرد: یک قصه زیبایی هم طراحی کرده‌ام که درباره لانچر و رزمندگانی است که کنار آن هستند؛ کسانی که فاصله بین مرگ و زندگی‌شان، بودن و نبودن‌شان، شاید حتی به یک ثانیه هم نرسد. واقعاً این حال و آینده‌ای که همه به روشن بودنش امیدواریم، مدیون همین بچه‌هاست.