شب اول ماه ربیع الاول؛ از هجرت پیامبر (ص) تا لیله المبیت

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، شب اول ربیع الاول، شبی است که پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه و آله و سلم بعد از سیزده سال تلاش و تکاپو در جهت ابلاغ رسالت در مکه، به سمت مدینه هجرت کردند؛ و نیز شبی است که امیرالمؤمنین علی علیه السلام بنا به توصیه رسول الله در جای آن حضرت خُفتند؛ تا آن توطئه‌ای که برای از بین بردن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم تدارک دیده شده بود، که قرار بود چهل مرد جنگی از چهل قبیله مختلف نیمه شب به خانه حضرت یورش برند و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را در بستر به شهادت برسانند، واقع نشود.

امیرالمؤمنین علیه السلام بعد از اطمینان یافتن از اینکه اگر به جای پیامبر بخوابند، پیامبر از دست کفار و مشرکین جان سالم به در می‌برند، با طیب خاطر و نهایت سرور و شادی در جای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آرمیدند و نیمه‌های شب وقتی که آن چهل تن با شمشیر‌های آخته یورش آوردند و بر سر بستر حاضر شدند تا پیامبر را به شهادت برسانند، امیرالمؤمنین علیه السلام سر از بالین برداشتند و فرمودند: با من چه کار دارید؟ گفتند: رسول الله کجاست؟ حضرت فرمودند: مگر پیامبر را دست من سپرده بودید که سراغ آن حضرت را از من می‌گیرید؟ اول حتی قصد به شهادت رساندن امیرالمؤمنین علیه السلام را کردند؛ اما بعد منصرف شدند. گفتند: سریعتر برویم پیامبر را پیدا کنیم.

قرآن از این ایثار فوق‌العاده امیرالمؤمنین علیه السلام برای حفظ جان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به عظمت تجلیل کرده و در آیه دویست و هفتم سوره بقره می‌فرماید:

«وَ مِنَ النَاسِ مَن یَشرِی نَفسَهُ ابتِغَاءَ مَرضَاتِ اللهِ وَاللهُ رَئوف بِالعِبَادِ»

از مردم کسی هست (یعنی امیرالمؤمنین علی علیه السلام) که جان خود را در راه بدست آوردن رضایت الهی ایثار می‌کند و به خدای متعال می‌فروشد و خدا نسبت به بندگان رئوف و مهربان است.

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم همان شب از مکه خارج شدند و به سمت مدینه حرکت کردند.

حضرت در بین راه در غاری توقف داشتند؛ که آنجا هم با یک معجزه الهی، عنکبوتی بر در غار تاری تنید و کبوتری هم در آستانه ورود به غار تخمی گذاشت. وقتی مشرکین جای پای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و همراه او را تعقیب کردند و به در غار رسیدند، با این صحنه که مواجه شدند یقین کردند که ماه‌ها و چه بسا سال‌ها کسی وارد این غار نشده است.

کسی که همراه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بود از ترس به شدت می‌لرزید. قرآن کریم به صراحت می‌فرماید:

پیامبر اکرم به آن کسی که از اصحاب و همراه ایشان بود فرمودند: نترس! غمگین نباش! خدا با ماست؛ چرا خودت را گم کرده‌ا‌ی؟

حال مقایسه کنید، امیر المؤمنین علی علیه السلام را که با آن شهامت در بستر شهادت آرمیده‌ا‌ند و جانشان را سِپر جان رسول الله کرده‌اند، با این کسی که همراه پیامبر راه افتاده است و در داخل غار طوری خودش را گم کرده و باخته است که پیامبر ناگزیر برای اینکه او جزع و فزع نکند و از این طریق محل اختفای رسول الله لو نرود، او را به سکوت، آرامش، نترسیدن، غم نخوردن و امثال اینها توصیه می‌کنند.

در هر صورت هجرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در شب اول ماه ربیع الاول سال اول هجری از مکه آغاز شد.