فرهنگ مقولهای نیست که در چهارچوب یک مناسبت خاص بگنجد / نقد ادبی میتواند به فرهنگ مطالعه کمک کند
گروه فرهنگ وهنر خبرگزاری دانشجو؛ شادی رضایی: اولین بار در سال 72، بیست و چهارمین روز آبان، به عنوان روز کتاب و کتابخوانی تعیین شد. این روز، یکی از روزهای هفته کتاب است که نخستین بار هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران در روزهای چهارم تا دهم دی ماه سال 1372 با پیام رهبر فرزانه انقلاب اسلامی برگزار شد. به بهانه بیست و نهمین آیین ملی روز و هفته کتابخوانی در گفتگو با حامد صلاحی، سردبیر خبرگزاری...
گروه فرهنگ وهنر خبرگزاری دانشجو؛ شادی رضایی: اولین بار در سال 72، بیست و چهارمین روز آبان، به عنوان روز کتاب و کتابخوانی تعیین شد. این روز، یکی از روزهای هفته کتاب است که نخستین بار هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران در روزهای چهارم تا دهم دی ماه سال 1372 با پیام رهبر فرزانه انقلاب اسلامی برگزار شد. به بهانه بیست و نهمین آیین ملی روز و هفته کتابخوانی در گفتگو با حامد صلاحی، سردبیر خبرگزاری کتاب ایران، درباره برخی معضلات و محوریت های کتابخوانی در ایران با او صحبت کردیم.
خبرگزاری دانشجو: نسبت انسان ایرانی و جامعه ایرانی با ادبیات چیست؟ با وجود نویسندگان و آثار درخشان در این حوزه به نظر میرسد ادبیات ما در جامعه همچنان مهجور است و نویسندگان خوب معاصر ما مانند احمد محمود، اصغر عبدالهی و دیگران در بین مردم حتی شناخته شده هم نیستند.
صلاحی: من سخن را کمی عقبتر میبرم و صرفا راجع به ادبیات معاصر صحبت نمیکنم. اگر بخواهیم در عرصه وسیعتر و گستردهتر و از افق دیگری به موضوع نگاه کنیم در واقع انسان ایرانی، انسانی درگستره فرهنگ و تمدن ایرانی است.
بیتردید یکی از حوزههای تابناک فرهنگ ایرانی - اسلامی ادبیات ایرانی است و ادبیاتی که هم با مقولات الهی و هم انسانی گره خورده وقتی ما در عرصه فرهنگ و ادب کهنمان سیر و واکاوی می کنیم، باید بی شبهه اذعان کرد که انسان ایرانی با ادبیات درآمیخته است و اگر جز این بود بزرگان بی شماری که نام بردنشان سخن را به درازا خواهد کشاند در این خاک و در این ساحت فرهنگی رشد نمیکردند، نمی بالیدند و در جامعه جهانی مطرح نمیشدند.
بنابراین بدون شک ما در گذشته فرهنگ و ادب درخشانی داشتیم و اگر امروزه کمی از آن فاصله گرفتیم شاید بخشی از آن ناظر به این است که بخش فرهنگی و نوع مواجه مردم با ادبیات چه ادبی کلاسیک و چه معاصر تغییر پیدا کرده؛ بخشی را هم میتوان به این دلیل دانست که به هرحال شناخت مفاخر ما آنچنان که باید صورت نگرفته.