پزشک دیک چینی، معاون سابق رئیسجمهور آمریکا: ترامپ به نظر سالم نمیرسد
پزشک آمریکایی نوشت: «با وجود اطمینانبخشیهای کاخ سفید مبنی بر سلامت او، در مقاطعی طی سال گذشته، رئیسجمهور وضعیت جسمانی مناسبی نداشته است.»
فرارو - مشکلات قلبی دیک چنی هرگز یک راز ملی نبود.
به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، دکتر جاناتان راینر، در یادداشتی در نیویورک تایمز نوشت: «من به مدت 27 سال، از جمله در دوران دو دوره معاونت ریاستجمهوریاش، متخصص قلب آقای چنی بودم. او در دوران حضورش در کاخ سفید، به استنت (فنر قلب)، دستگاه دفیبریلاتور و درمانهای پزشکی برای آریتمی (نامنظمی ضربان قلب) و لخته شدن خون در پا نیاز پیدا کرد. پس از کاشت دستگاه دفیبریلاتور در قفسه سینهاش در سال 2001، او اغلب نمونهای از این دستگاه را که سازنده در اختیارش قرار داده بود، به بازدیدکنندگان دفتر خود در «بال غربی» (West Wing) نشان میداد.
صراحت آقای چنی در مورد وضعیت سلامتیاش برای یک سیاستمدار آمریکایی امری غیرمعمول بود. گروور کلیولند در دوران ریاستجمهوری خود تحت عمل جراحی مخفیانه سرطان قرار گرفت (این عمل برای حفظ حداکثری حریم خصوصی، در یک قایق تفریحی انجام شد). فرانکلین دلانو روزولت استفاده خود از صندلی چرخدار را از دید عموم پنهان میکرد. او پیش از کارزار انتخاباتی برای دور چهارم ریاستجمهوری، با فشار خون بسیار بالا و نارسایی احتقانی قلب دستوپنج نرم میکرد، اما به افکار عمومی گفته میشد که وضعیت سلامت رئیسجمهور «از هر نظر عالی» است. عملکرد فاجعهبار جو بایدن در مناظره، نگرانیهایی را برانگیخت مبنی بر اینکه کاخ سفید تلاش داشته است افت تواناییهای رئیسجمهور را پنهان کند. سناتور میچ مککانل نیز تا هفتهها پس از بستری شدن در بیمارستان در تابستان امسال، تقریباً هیچ جزئیاتی درباره علت غیبت خود از محل کار ارائه نکرد.
در ماه ژوئن، رئیسجمهور ترامپ هشتادمین سالگرد تولد خود را جشن گرفت و در پایان این دوره، مسنترین فردی خواهد بود که تاکنون به عنوان رهبر این کشور خدمت کرده است. پس از معاینات پزشکی آقای ترامپ در ماه مه، دکترشان باربابلا، پزشک رئیسجمهور، نوشت که آقای ترامپ «همچنان از سلامت عالی برخوردار است» و «برنامه روزانه فشرده او، شامل جلسات متعدد سطح بالا، دیدارهای عمومی و فعالیتهای بدنی منظم، همچنان به حفظ سلامت کلی او کمک میکند.»
با وجود اطمینانبخشیهای کاخ سفید مبنی بر سلامت او، در مقاطعی طی سال گذشته، رئیسجمهور وضعیت جسمانی مناسبی نداشته است. من پزشک آقای ترامپ نیستم و تنها سوابق پزشکی او را که علنی شدهاند، بررسی کردهام. اما آقای ترامپ احتمالاً بیش از هر رئیسجمهور دیگری در تاریخ آمریکا مورد عکاسی قرار گرفته و نشانههای گوناگونی از مشکلات جسمانی در او به وضوح قابل مشاهده است. کبودیهای بزرگ روی هر دو دست، تورم پاها و لحظاتی که به نظر میرسد او برای بیدار ماندن تقلا میکند، از جمله این موارد هستند. همچنین، آزمایشهای تصویربرداری پیشرفتهای نیز برای دلایلی نامشخص روی او انجام شده است. اکنون افکار عمومی بار دیگر در این تردید ماندهاند که آیا رهبر کشور در وضعیت مناسبی قرار دارد یا خیر.
با وجود قدرت بیهمتایی که در اختیار رئیسجمهور ایالات متحده قرار دارد، هیچ الزام رسمیای وجود ندارد که فرمانده کل قوا را ملزم به تأیید صلاحیت جسمانی خود برای انجام وظیفه کند. این یک نقص است. پرسنل نظامی، مأموران سرویس مخفی، خلبانان هواپیماهای تجاری، رانندگان سرویس مدارس و مسئولان مراقبت پرواز، همگی باید بهطور دورهای ثابت کنند که از سلامت کافی برای انجام کار خود برخوردارند. رویه فعلیِ اعلام نتایج معاینات پزشکی سالانه رئیسجمهور، در دوران ریاستجمهوری نیکسون آغاز شد، اما این تنها یک عرف است، نه یک تعهد رسمی؛ و همانطور که تاریخ نشان داده، این روش میتواند غیرقابلاعتماد باشد.
این بدان معنا نیست که باید تمام جزئیات مربوط به سلامت رئیسجمهور فاش شود. پنهان نگه داشتن بخشهایی از سوابق پزشکی که ممکن است توسط دشمنان مورد سوءاستفاده قرار گیرد، اقدامی بجاست. در سال 2007، زمانی که دستگاه دفیبریلاتور (شوکدهنده قلبی) آقای چنی را تعویض کردیم، اطلاعات مربوط به قابلیت بیسیم جدید آن دستگاه را که به نظر من تهدیدی امنیتی برای معاون رئیسجمهور محسوب میشد، فاش نکردیم. (در نهایت موفق شدیم شرکت سازنده را متقاعد کنیم که آن قابلیت را غیرفعال کند.)
متمم بیست و پنجم قانون اساسی، بهترین راهکار را برای این مشکل فراهم میکند: این متمم به کنگره اجازه میدهد تا هیئتی مستقل از قوه مجریه تشکیل دهد تا وضعیت سلامت و صلاحیت رئیسجمهور را ارزیابی کند. در آوریل سال جاری، جیمی راسکین، عضو مجلس نمایندگان، لایحهای را برای تشکیل کمیسیونی در کنگره با همین هدف ارائه کرد. در حالت ایدهآل، چنین هیئتی باید اختیار بررسی دادههای حاصل از معاینات جسمانی معمول رئیسجمهور و همچنین ارزیابیهای انجامشده در زمان بروز نگرانیهای پزشکی را داشته باشد.
اگر امروز چنین کمیسیونی وجود داشت، میتوانست به برخی از این پرسشهای پزشکی درباره سلامت آقای ترامپ پاسخ دهد؛ پرسشهایی که مردم آمریکا شایسته دریافت پاسخ برای همه آنها هستند.»
دکتر راینر در ادامه این یادداشتی درباره سلامتی ترامپ با ذکر نکاتی نوشته است: «1. گزارش اخیر دکتر باربابلا حاکی از آن است که رئیسجمهور توسط 22 مشاور مورد ارزیابی قرار گرفته است؛ تعدادی فوقالعاده زیاد از متخصصان، حتی برای جامعترین ارزیابیهای پزشکیِ مقامات عالیرتبه اجرایی. چرا این تعداد پزشک فراخوانده شدند و تخصص آنها چه بود؟
2. آقای ترامپ اغلب آثار کبودی مشهودی روی دستان خود دارد که کاخ سفید آن را به دستدادنهای مکرر و مصرف زیاد آسپرین نسبت میدهد. فرضیه آسیبدیدگی ناشی از دستدادن هرگز قانعکننده به نظر نرسیده و توضیح نمیدهد که چرا دست چپ رئیسجمهور نیز اغلب دچار تغییر رنگ مشابهی میشود. همچنین، چرا رئیسجمهور باید دوز آسپرینی چهار برابرِ مقدار توصیهشده توسط پزشکان مصرف کند؟
3. تورم پاهای رئیسجمهور در تابستان گذشته منجر به یک معاینه پزشکی غیرمنتظره شد. پزشک رئیسجمهور این مشکل را «نارسایی مزمن وریدی» توصیف کرد؛ عارضهای شایع در سالمندان که ناشی از نشت دریچههای سیاهرگهای پا است و معمولاً بهتدریج و در طول زمان ایجاد میشود. اما در جریان معاینه پزشکی جامع آقای ترامپ که تنها چند ماه پیش از آن انجام شده بود، دکتر باربابلا هیچگونه تورمی در پاهای رئیسجمهور ثبت نکرده بود. اگر این موضوع صحت داشته باشد، تورم مذکور طبق تعریف، «حاد» محسوب میشود نه «مزمن». تورم حاد پا یافتهای است که میتواند پیامدهای بسیار جدیتری داشته باشد و ناشی از مشکلاتی همچون بیماریهای قلبی و کلیوی باشد. علت این تناقض چیست؟
4. رئیسجمهور اغلب در بیدار ماندن مشکل دارد؛ نشانههایی از وضعیتی که پزشکان آن را «خوابآلودگی مفرط روزانه» مینامند. به این مشکل که گاهی در جریان رویدادهای «دفتر بیضی» (Oval Office) مشهود است، در گزارش معاینه پزشکی جامع ماه مه آقای ترامپ پرداخته نشد. اگرچه رئیسجمهور به شبزندهداری شهرت دارد، اما به نظر میرسد این خوابآلودگی پدیدهای نسبتاً جدید باشد. علل احتمالی متعددی برای این علائم وجود دارد که برخی از آنها در صورتعدم درمان میتوانند عوارض جدی به دنبال داشته باشند. آیا تیم پزشکی رئیسجمهور منشأ این مشکل را شناسایی کرده است؟ و چگونه در حال رسیدگی به آن هستند؟
5. در ماه اکتبر، آقای ترامپ در مرکز ملی پزشکی نظامی «والتر رید» تحت تصویربرداری پیشرفته از قلب و شکم قرار گرفت. پزشک رئیسجمهور توضیحی مبهم درباره دلیل این آزمایشها ارائه داد: «شناسایی زودهنگام مشکلات، تأیید سلامت کلی و اطمینان از حفظ نشاط و کارایی او در درازمدت.» او گفت که این آزمایشها هیچگونه ناهنجاریای را نشان ندادند. آیا علامت یا رویداد بالینی خاصی وجود داشت که منجر به انجام این آزمایشها شده باشد؟
6. گزارشهای پزشکی پیشین ترامپ حاکی از مصرف داروی «فیناستراید» توسط رئیسجمهور بود؛ دارویی که از ریزش مو جلوگیری میکند. در گزارش مربوط به آخرین معاینه پزشکی آقای ترامپ، نامی از این دارو برده نشد. کاخ سفید در پاسخ به پرسش روزنامه «واشنگتن پست» درباره علتعدم ذکر این دارو، اعلام کرد: «گزارش فعلی منعکسکننده تمام داروهایی است که افشای آنها در حال حاضر از نظر بالینی حائز اهمیت تشخیص داده شده است.» اینکه رئیسجمهور داروی ضد ریزش مو مصرف میکند یا خیر، تفاوت یا اهمیت چندانی ندارد. پرسش مهمتر این است که کاخ سفید تصمیم گرفته است چه داروهایی را در صورت وجود که برای آقای ترامپ تجویز شده، از اطلاع عموم پنهان نگه دارد.
7. رئیسجمهور درباره عملکرد خوب خود در آزمونهای شناختی سخن گفته است. با این حال، آزمونی که آقای ترامپ توصیف میکند یعنی «ارزیابی شناختی مونترال» ابزاری برای غربالگریِ کوتاه و مقدماتی با پرسشهایی ساده (مانند کشیدن تصویر ساعت یا تشخیص حیوان شتر) است که اغلب در پی ابراز نگرانی بیمار یا یکی از اعضای خانواده انجام میشود. چرا رئیسجمهور بارها این آزمایش را انجام داده است و آیا ارزیابیهای عصبی - شناختی پیشرفتهتری نیز صورت گرفته است؟»
وی در ادامه افزود: «برخی ممکن است استدلال کنند که دانستن این جزئیات پزشکیِ شخصی، فراتر از حق عموم مردم است؛ چرا که کاخ باکینگهام نیز جزئیات زیادی درباره سرطان یا روند درمان پادشاه چارلز فاش نکرده است.
اما ایالات متحده پادشاه ندارد. در یک دموکراسی مبتنی بر نمایندگی، مردم باید نسبت به سلامت رهبر خود و توانایی او برای هدایت کشور اطمینان داشته باشند. ما بیش از حدِ لازم در بیخبری نگه داشته شدهایم.»