چیرو، مردی که در باختها هم دوستش داشتیم

به گزارش " ورزش سه "، شایعات ناخوشایند ماه های اخیر بالاخره به خبر نهایی و ناراحت کننده تبدیل شد تا میروسلاو بلاژویچ یکی از مربیان دوست داشتنی تاریخ فوتبال ایران برای همیشه از بین ما برود. هیجان زیادش به توانائی های فنی اش در مستطیل سبز می چربید، هر چند دانش زیاد او در حوزه مربیگری بر هیچ کس پوشیده نیست. این تنها تعریف کوتاه از مردی است که ساعاتی قبل برای همیشه از دنیا رفت تا فوتبال کرواسی و ایران را در غم از دست دادن خود ببیند. میروسلاو بلاژویچ با آن لبخندهای همیشگی و آن مترجم دوست داشتنی اش، درتاریخ فوتبال ایران جاودانه خواهد ماند. مردی که قبل از آمدن به ایران دلهای ما را ربوده بودو این خود داستان جالبی دارد. قبل از جام جهانی سال 1998، ایران در آخرین بازی تدارکاتی 2-0 به کرواسی باخت اما ولی چیرو که سرمربی آبی‌پوشان بود بعد از بازی جمله ای تاریخی به زبان آورد، او گفت:«اگر یوگسلاوی موفق شود ایران را ببرد من یک توپ فوتبال را می بلعم»...

جمله ای تاریخی و ماندگار قبل از آغاز جام جهانی که برای ایرانی‌ها روحیه‌بخش بود. البته ایران آن بازی را به یوگسلاوی باخت، ولی حرف چیرو تا ابد در ذهن مردم ایران ماند. مربی‌ای که خیلی زود و بعد از جام جهانی کم نظیرش با آن نسل درخشان کرواسی سرمربی ایران شد و آن روزهای تلخ و شیرین را برای ما به یادگار گذاشت.

روزهایی که با پرنده های آسمانی اش برای تمام آسیا خط و نشان می کشید، عربستان را در تهران با دو گل شکست می داد، در عربستان برابر این تیم نمی باخت و تنها یک قدم تا رساندن ایران به جام جهانی 2002 کره و ژاپن فاصله داشت. روزهایی که از اتفاقات مشکوک بحرین ناله می‌کرد و در نهایت دستش از صعود کوتاه ماند. همه اینها بعد از بیست سال برای ما خاطره ای ماندگار شدند از مردی که به سیگار علاقه فراوانی داشت و قبل از رفتنش از ایران بازهم مثل قبل از آمدنش کار بزرگی کرد. او یک یادگاری بزرگ برای ایران به جا گذاشت و برانکو دستیارش را به فوتبال ایران هدیه داد تا ایران، بعد از او با فوتبال ما با این سرمربی قهرمان بازی های آسیایی شود، مقام سومی جام ملتهای آسیا را در عین شایستگی به دست آورد و به جام جهانی 2006 آلمان صعود کند.

محمدرضا تقی‌خانی