کارگردان «تام و جری» و «ملوان زبل» درگذشت
«جین دیچ» کارگردان 13 قسمت از سریال کارتونی «تام و جری» و «ملوان زبل» و برنده اسکار، در95 سالگی درگذشت. جسد وی چند روز پس از درگذشت در خانهاش کشف شد.
به گزارش فارس به نقل از هالیوود ریپورتر، «جین دیچ» کارگردان و انیماتور هالیوودی که در سال 1960 جایزه اسکار «بهترین انیمیشن کوتاه» را برای فیلم «مونرو» به دست آورد در سن 95 سالگی درگذشت.
«جین دیچ» کارگردان 13 قسمت از سریال کارتونی «تام و جری» و «ملوان زبل» و برنده اسکار، در95 سالگی درگذشت. جسد وی چند روز پس از درگذشت در خانهاش کشف شد.
دیچ همچنین دو بار دیگر در سال 1964 برای فیلمهای «نودنیک» و «چگونه از دوستی اجتناب ورزیم» نامزد اسکار شد.
پیتر هیمل ناشر آثار این انیماتور و کارگردان به آسوشیتدپرس گفت که دیچ به شکل غیرمنتظرهای بین روزهای پنجشنبه و جمعه در آپارتمانش در پراگ پایتخت جمهوری چک فوت کرده است.
دیچ پیش از کسب جایزه و نامزدی اسکار در مقام کارگردانی و انیماتوری، در سال 1958 برای تهیهکنندگی سریال «تام فوقالعاده» برای اولین بار نامزد جایزه اسکار شد.
او در سال 1924 در شیکاگو به دنیا آمد. در سال 1959 به مدت 10 روز به پراگ آمد و همانجا با همسر آیندهاش زدنکا آشنا شد و در پایتخت چکسلواکی سابق سکنی گزید.
او با کار در پس «پرده آهنین»(اشاره به شوروی سابق و کشورهای تحت سلطه آن) 13 قسمت از سریال کارتونی «تام و جری» را کارگردانی کرد. او در خلال همین سالها سریال «Popeye the Sailor»(ملوان چشم درشت) را خلق کرد که در بین ایرانیان به «ملوان زبل» شهرت یافت.
وی در فیلم «عشق پراگ» خاطرات خود از زندگی در دوران کمونیسم و پس از انقلاب مخملی ضد کمونیستی را روایت میکند.
در سال 2004 جایزه «وینزور مککی» بخاطر یک عمر فعالیت در زمینه انیمیشن به وی اعطا شد.
تام و جری پویانمایی با نویسندگی و کارگردانی ویلیام هانا و جوزف باربرا است که با پشتیبانی مترو گلدوین مایر بین سالهای 1940 تا 1958 در 114 قسمت ساخته شد. این پویانمایی درباره داستانهای موشی به نام جری (Jerry) و گربهای به نام تام (Tom) است. به جز متروگلدوین مایر شرکتهای دیگری نیز ساخت تام و جری را ادامه دادند. این پویانمایی از اهمیت و محبوبیت ویژهای برخوردار است و پس از گذشت دهها سال، همچنان از یادها نرفته است.
در آغاز دهه 1960 میلادی مترو گلدوین مایر تصمیم گرفت ساخت تام و جری را بدون هانا و باربرا از سر بگیرد. در سالهای 1961 و 1962 برای صرفهجویی در هزینهها، یک استودیو در پراگ (چکسلواکی) راهاندازی شد. برای جلوگیری از سوءتفاهم ارتباط مترو گلدوین مایر با کمونیسم، نام پویانماها از چکی به آمریکایی تغییر داده شدند. در این استودیو 13 قسمت به کارگردانی جین دیچ ساخته شدند.
