تاثیر زغالاخته و امگا3 بر "هلیکوباکترپیلوری"
محققان میگویند ممکن است استفاده همزمان امگا3 و زغالاخته موجب ریشهکن کردن عفونت هلیکوباکترپیلوری شود.
به گزارش ایسنا، هلیکوباکترپیلوری نوعی باکتری است که باعث ایجاد التهاب و عفونت در معده میشود. این نوع باکتری در بعضی موارد میتواند باعث ابتلا به سرطان شود. محققان دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز و دانشکده علوم پزشکی و خدمات درمانی خلخال در پژوهشی تاثیر استفاده همزمان امگا3 و زغالاخته را در ریشهکن کردن عفونت هلیکوباکترپیلوری بررسی کردهاند.
نویسندگان این مقاله در چهار گروه 23 نفره تاثیر این مکمل را بر روی داوطلبان بررسی کردهاند. بر اساس آن چه در وبسایت مرکز بینالمللی ثبت کارآزماییهای بالینی ایران آمده است، گروه اول به مدت دو هفته پنتوپرازول 80 میلی گرم و به مدت چهار هفته آموکسیسیلین، بیسموت، کلاریترومایسین و آب زغالاخته غنیشده با امگا3 مصرف کردند. گروه دوم نیز همانند گروه اول پنتوپرازول، آموکسیسیلین، بیسموت و کلاریترومایسین استفاده کردند اما به جای آب زغالاخته غنیشده با امگا3، آب زغالاختهی معمولی نوشیدند.
گروه سوم هم همان داروهای مذکور به علاوه امگا3 را در برنامه خود داشتند. گروه چهارم صرفا داروها را استفاده کردند و آب زغالاخته و امگا3 جایی در برنامهی آنها نداشت.
پژوهشگران این تحقیق میگویند:«به احتمال زیاد، ترکیبی از روشهای درمانی جایگزین در مقایسه با یک رویکرد واحد، یک اثر همافزایی دارد. و به طور بالقوه میتواند در ارتقا اثر آنتی بیوتیک درمانی استاندارد در ریشه کن کردن عفونت هلیکو باکتر پیلوری مؤثرتر باشد. هدف ما برای اولین بار ارزیابی اثرات همزمان مکمل امگا 3 و عصاره زغالاخته همراه با آنتی بیوتیک درمانی استاندارد در ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری، علائم گوارشی، برخی از مارکرهای استرس التهابی و اکسیداتیو سرم در بزرگسالان مبتلا به عفونت بود.»
آنها معتقدند استفاده ترکیبی از زغال اخته و امگا3 ممکن است در مقایسه با هر کدام از آنها به تنهایی، اثر همافزایی در ارتقا آنتی بیوتیک درمانی استاندارد در ریشه کن کردن عفونت هلیکوباکتر پیلوری داشته باشد.
بنا بر آن چه در پایگاه نتایج پژوهشهای سلامت کشور بیان شده است، نویسندگان این مقاله که در ژورنال Infection and drug resistance منتشر شده است میگویند: در صورت اثربخشی استفاده همزمان از این دو مکمل در ریشه کنی هلیکوباکتر، میتوان در کنار درمان آنتی بیوتیک استاندارد استفاده از این دو ماده را نیز پیشنهاد کرد.
نویسندگان این مقاله، احمد زارع جاوید، لیلا مقسومی نوروزآباد، هادی بازیار و پژمان علوینژاد از دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز و همچنین وحیده آقامحمدی از دانشکده علوم پزشکی خلخال هستند.
انتهای پیام