سبکی جدید در نقاشی ایران و جهان: فرش های قدیمی از زیر پا به روی دیوار می روند و ماندگار می شوند (+ عکس و فیلم)

"نقاشی روی فرش" سبکی است که یک هنرمند ایرانی برای اولین بار در جهان ابداع کرده است؛ سبکی که برغم تازگی اش، پیوندی عمیق با فرهنگ و هنر دیرین ایرانی دارد و فرش های قدیمی را با رنگ های جدید به چرخه زندگی باز می گرداند و از زیر پا به روی دیوارها می برد؛ گو این که این بار، نه حکایت "از فرش به عرش رفتن" که قصه "به عرش رفتن خود فرش" است! الهام صباغ، این سبک جدید را با برگزاری نمایشگاهی در خرداد 1400 معرفی کرد؛ نمایشگاهی که با استقبال هنردوستان همراه شد و به زودی کارهای او در استانبول ترکیه نیز به نمایش گذاشته خواهد شد. تأملی در سبک نقاشی روی فرش

همواره یکی از راه های لذت بردن از زندگی توجه به جزئیات اطراف است.

عادت های فراموش شده و تمرکز و تفکر در رابطه با آنچه بر ما گذشته، ادامه زندگی غیرمنصفانه و پر از رنج طبیعت، از نو ساختن آن برای ادامه حیات و استفاده از جذابیت های موجود باعث شکوفایی عاطفه ای نو میشود تا لذت جان بخشیدن به ارزشی که بی ارزش شده، به سبکی نو، احساس شود.

هنرمند به کمک مهارت خویش، با حرکت در خلاف جهت عادت و با اضافه کردن دوباره آنچه که عزیز می داشته، سبکی نو را در نقاشی ابداع نموده است.

سبکی که در آن فرشهای کهنه دیگر به مانند قبل بی ارزش دیده نمی شدند، بلکه از زیر به رو اورده شده اند.

این بار بوم جواب گوی حال زیرین لایه های عمیق احساس نبود و تخته فرش ها از آغاز شنیده شدند، روزگار گذران آنها دیده شدند و در جریان روان و جاری، همدل و هم مسیر صدای زیر و رویی را نواختند.

با رویکرد پست مدرنیستی به سراغ فرش رفته و برای اولین بار در تاریخ نقاشی با ابداع سبکی نوین، به جای بوم بر روی فرش نقاشی کرده است. فرشهایی که برای این کار انتخاب کرده است، فرشهای بسیار اصیل ایرانی ولی مستعمل بوده اند که کاربردی بسیار دم دستی داشته و گاه حتی قابل بازشناسایی به عنوان فرش نبوده اند.

در مواجهه با هر فرش جدا از توجه به طرح، نقش و رنگ آن، زمان / مکان یکه ای را که با فرش داشته به خاطر آورده است و این زمان / مکان صرفا موقعیت فعلی مواجهه نیست لکه تمام زمان ها و مکان هایی است که هر کدام طی کرده و در این حال، با هم تلاقی کرده اند.

از انواع برخوردهای مصطلح، برخوردی را برگزیده که در آن هیچ طرف این مواجهه ثابت و بی جان نباشد. اختیاردار فرش نشده است و فرش را مقامدار حکایت و سخن دیده و گویی که فرشها با او سخن آغاز کردند. در مراحل اولیه شستشو، ترمیم، مرور خاطرات از ابتدای بافت توسط هنرمندان فرهیخته و رنگ گذاری، شنونده فرشها بوده است. بعد از این گوش دادن است که گفتگو آغاز می شود و ذهنیتی را که بعد از این گوش فرا دادن در هنرمند زنده شده با مادیت فرش گره زده است. گویی تار قدیمی فرش که او را به بیان آورده با پود خواستی از جانب خود گره زده است. خود را به دام گره ها انداخته، به دام روح و سرگذشت طرح و نقش فرش، تا چیزی از خودش را به چالش کشیده باشد.

گاهی پایش در یک نقطه ثابت از فرش گیر کرده و گاهی در یک نقطه بی حرکت از روحش، اما در نهایت خود را از این نقطه های غرق بیرون کشیده و با توانی نو موقعیت خود را در گفتگویی عاطفی با فرش به سرانجام رسانده است. گاهی به آن سوار شده و گاهی از آن زمین خورده، و گاهی در برابر آن عصیان کرده، اما همواره آن را عزیز داشته است.

پس از برقراری پیوند بین هنرمند و فرش، خالق آثار سوار بر عالم خیال شده و نقشی نو بر نقش و حکایت زیرین فرشها کشیده است.

این سبک بی نظیر، جنگ بین دو اراده است: فرش و نقاشی. حاصل این جنگ رهایی هنرمند و فرش، از قابها و قالبها و زنده تر برخاستن بوده است.

نقاش برای خلق این آثار در مسیری غیر قابل پیش بینی گام نهاده، این جریان رهایی، هوایی تازه بود که فرصت نفس کشیدنی نو رابرای خویشتن واثر پدید آورده است. فرش ها جانی دوباره گرفتند و فرصت یافتند تا با افتخار و سربلندی، همچون گذشته، مقابل دیدگان قرار گیرند.

حالا دیگر فرش های مستعمل نه روی زمین، بلکه به مانند تابلویی با ارزش و به صورت نقاشی رو دیوارها نصب می شوند‌.

با نگاه عمیق به این آثار می توان دریافت که هنرمند به خوبی توانسته از ظرفیتهای فراموش شده و موجود استفاده نموده و مبدع سبکی نوین گردد. درباره الهام صباغ ملایی

• تولد: 31 تیر 1362 خورشیدی، تهران
• متاهل
• ایمیل: Sabbagh_elham@yahoo.com

تحصیلات و آموخته ها

• کارشناس ارشد (فوق لیسانس) پژوهش هنر، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، 1397-1399
• کارشناس (لیسانس) نقاشی، دانشکده هنر معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران، 1387- 1390
• فوق دیپلم هنرهای تجسمی، دانشگاه آزاد اسلامی اسلامشهر، 1379- 1382
• دیپلم نقاشی، هنرستان فن آفرین، تهران، 1377-1379
• کارگاه طراحی، استاد هانیبال الخاص - 1383
• کارگاه رنگ، استاد بابک اطمینانی - 1386
• کارگاه کمپوزیسیون، استاد بابک اطمینانی - 1386
• کارگاه طراحی، استاد علی ندایی - 1387
• کارگاه نقاشی آزاد، استاد محمد خلیلی - 1394
• دوره نقاشی دیجیتال، استاد علی کیانی (مدرسه اینورس) - 1396

سوابق و توانمندی ها

• مدرس عالی نقاشی، خلاقیت و سفال / مجتمع آموزشی برهان، 1399 - 1391
• نمایش آثار نقاشی / موضوع گلهایی برای مادرم، نگارخانه معرفت - 1393
• نقاشی قهوه خانه ای / ورک شاپ شهر تهران، 1393
• نمایش آثار نقاشی / موضوع نقش ذهن، نگارخانه فردوسی - 1392
• نمایش آثار نقاشی / موضوع بازی رنگها، فرهنگسرای ابن سینا -1392
• نمایش آثار نقاشی / نگارخانه معرفت، - 1391
• مدرس نقاشی و مجسمه / مرکز آموزش عادل، 1389 - 1388
• مجسمه سازی / ورک شاپ شهر تهران، 1386 - 1385
• نمایش آثار نقاشی / موضوع انتزاعی، نگارخانه بانو - 1382
• مدیر گروه هنر / مرکز هنرهای تجسمی ایلیا، 1383- 1382
• مدرس طراحی و نقاشی / مرکز هنرهای تجسمی ایلیا، 1383- 1382
• طراح دکوراسیون داخلی / مجتمع آموزشی راه تربیت، 1379 - 1378

برای دیدن عکس ها در اندازه بزرگتر، روی آنها کلیک کنید

Elham Sabbagh: Painting on carpet Considering the details of ones surroundings always has been one way to enjoy life. Forgotten habits and concentration and contemplation on what has happened to us in the past, continuing the unfair and suffering life of nature and recreating it for living and using attraction cause new emotions to blossom in order to make values alive in a new way.

The artist with her skills by disobeying the habits and adding what was important to her has created a new painting style. The style in which the old carpets are not worthless anymore, but they can appear from beneath to surface.

Canvas is not capable enough to respond to deep layers of emotion and carpets were heard from the beginning and their past were seen.

The artist has gone to the carpets with a postmodernist approach and for the first time in history of art has painted a carpet rather than a canvas as an innovation. The carpets which have been chosen are ordinary Iranian ones but not bran new and sometimes not even remarkable.

Confronting with each carpet, except for considering the pattern, color and shapes the artist has considered time and situation that the carpet has had within itself. Time and situation is not only the exact time of this confrontation but also all the moments and places that both subject and object has passed till this time.

The artist is not the owner of the carpet and has seen the carpet as the owner of itself- a story teller.as if the carpets are speaking with her. The artist is the one who listens to the carpets during the process of painting. And just after this phase the conversation begins. And the mindset which has been created has been woven into the carpet. As if she has knotted the old thread of carpet into her own threads of desire. She has trapped herself into the knots, into the pattern and fate of the carpet to challenge herself. Sometimes stocked in a specific pot of the object and sometimes in a spot of her own soul but finally get herself out of these spots and with a renewed power has begun an emotional conversation with the carpet. Some time has ridden the carpet and sometimes has fallen down, sometimes a rebel and sometimes an endeared.

After the reunion between the artist and the carpet, she has applied her imagination and has added a new patter to the patter beneath.

This remarkable style, is the war between two wills, the carpets will and the artists will. The result of this war is the liberation of the artist from old frames of work.

She has stepped into an unpredictable path for creating these works of art. this process of liberation was a fresh air providing a chance to rebreathe for her and for the artwork. The carpets became alive again and had an opportunity to reappear honorably. Now, the old carpets were not under ones steps anymore but n the walls and in front of ones eyes.

With a profound consideration one can find that the artist has used up the forgotten capacities well and has done an innovation.