فرهنگی
فرهنگی
مقایسه میدانی نشان میدهد که در سال 1404، دشمن به جای استفاده از مواد منفجره برای حذف نخبگان، از «تکنیک تصویرسازی خشونت» علیه مساجد استفاده کرد تا با تخریب نمادینِ پایگاه قدرت نرم ایران، امنیت روانی جامعه را به چالش بکشد.
این کتاب، کشکولِ همه کتابهایی بود که از ماجرای بوسنی خوانده بودم. هم سفرنامه بود، هم روایت، هم تاریخ و هم خاطرهنگاری.
بزرگداشت فرزند شهید شوشتری که به دست تروریستها به شهادت رسید، سهشنبه در مسجد امام صادق (ع) برگزار میشود.
رامتین شهبازی، منتقدتئاتر و مدرس کارگاه «شیوههای نقد در نمایش» که در چهلوچهارمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در کرمان برگزار شد، با بیان اینکه منتقد و کارگردان دشمن هم نیستند، نقد را دعوت به گفتوگو و راهی نجاتدهنده دانست.
رئیس سازمان حج و زیارت از امکان اعزام 52 هزار عمرهگزار در ماه مبارک رمضان خبر داد و گفت که فرایند این اعزامها از 19 بهمن تا دهم فروردین خواهد بود.
سینما شهر فیروزه نیشابور، یکی از همانجاهایی بود که هدف تخریب قرار گرفت؛ سالنی که نه نماد قدرت بود و نه محل تصمیمگیری، بلکه جایی برای تماشای فیلم و نفسکشیدن شهر.
طراح بازی ویژه نابینایان و کمبینایان از طراحی یک پازل آموزشی با عنوان «بازآفرینی دار قالی» برای آموزش حروف بریل به کودکان نابینا و کمبینا خبر داد.
داغ هزاران خانوادهای که در فاجعه هفته گذشته (دیماه 1404) عزادار شدند، تنها یک مقصر ندارد. در کنار تروریستهای خیابانی، باید یقه پلتفرمهایی را چسبید که «اتاق جنگ» دشمن شدند. وقتی در فرانسه و آمریکا برای امنیت ملیشان، مدیران شبکههای اجتماعی را بازداشت و تهدید میکنند، چرا در ایران باید اجازه دهیم فضای مجازی به «مدرسه ترور» و «سلاخخانه امنیت مردم» تبدیل شود؟
علی بامرفیع با نام مستعار «بیمعرفت»، کارمند آموزش و پرورش و مدیر مدرسه بود، و شعرهای طنزش سالها در مجله توفیق منتشر میشد.
در عرصه مدیریت فرهنگی و هنری کشور، اصل پاسخگویی همواره به عنوان یکی از ارکان اصلی شفافیت و اعتماد عمومی شناخته شده است، اما در روزهای اخیر شاهد آن هستیم که این اصل بنیادین در رفتار برخی از مسئولان ارشد فرهنگی رنگ باخته و تبدیل به یک رویکرد دور از انتظار شده است.
تصویری از «محمدرضا گلزار» 24 ساله در سومین فیلمش در کنار «گلشیفته فراهانی»
سپبهد رحیمی فرماندار نظامی تهران در مصاحبهای که پس از دستگیری با خبرنگار روزنامه اطلاعات داشت، در پاسخ به اینسوال که چرا به پیام امام خمینی (ره) مبنی بر پیوستن امرای ارتش به مردم، بیتوجهی کرده، گفت: «من سرباز بودم و سوگند خورده بودم. ضمناً به این انقلاب هم بیاعتقاد نبودم و مطئنم ایران از این به بعد پیشرفت خواهد کرد.»
محمد یاوری در یک مکانیکی فعالیت داشت که به خاطر دفاع از مردم در مقابل مغازهاش توسط اغتشاشاگران در گلپایگان به شهادت رسید.
محمدمهدی رحیمی پژوهشگر و روایت نویس درباره نحوه شهادت 3 نفر از مدافعان امنیت در مرودشت توضیحاتی میدهد.
نفیسه روشن علیه خانوادهاش دست به افشاگری زد!
پس از تعرض به مسجد شهید بهشتی، مردم با تجمعی آرام خواستار برخورد قاطع با عاملان شدند.