قمار خطرناک فرانسه علیه ایران
دونالد ترامپ در ادامه اقدامات عجیب خود به تازگی یک پیامِ رئیس جمهور فرانسه امانوئل مکرون به خود را در قالب یک توئیت منتشر کرده است. مکرون خطاب به ترامپ گفته که دو طرف در مورد مساله سوریه در مسیری مشترک قرار دارند و البته که در مورد ایران نیز می توانند کارهای بزرگی انجام دهند! با این حال، مکرون سعی کرده با طرح برخی پیشنهادات نظیر برگزاری نشست جی 7 پس از اجلاس داووس و دیگر ابتکارات دیپلماتیک، به نوعی ترامپ را در مورد مواضع تهاجمی اش با محوریت اشغال گرینلند مهار کند و مدیریت بحران داشته باشد.
در این میان، آنچه بیش از همه خودنمایی می کند این است که به نظر می رسد امانوئل مکرون سعی دارد با برجستهسازی مسائل مرتبط با ایران برای رئیس جمهور آمریکا، برای اروپا و بازیگران محوری این قاره نظیر کشورش و برتانیا و آلمان، فضای تنفس بخرد و ترامپ را از ماجراجویی علیه گرینلند برحذر دارد. معادله ای که اگر محقق نشود، عملا سیل قابل توجهی از بحران های امنیتی تازه را برای اروپایی ها به دنبال خواهد داشت.
این اقدام مکرون در شرایطی صورت می گیرد که اروپای کنونی در طیف متنوعی از بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و امنیتی گرفتار است و در بخش اعظم آن ها، ردپای ترامپ و سیاست های تهاجمی وی دیده می شود. تحمیل جنگ تعرفه ای به اروپا و تشدید تقابل میان اروپا و آمریکا و در عین حال، موضع منفعل آمریکا در ماجرای جنگ اوکراین که به ضرر اروپایی ها است و البته مواضع تهاجمی ترامپ در مورد ضعف امنیتی و سیاسی اروپا در قالب معادلات بینالمللی، همه و همه سبب شده اند تا روابط میان اروپا و آمریکا در دوره ترامپ، از اتحاد سنتی به سمت تنشِ جدی حرکت کند.
نکته قابل تامل اینکه بر اساسا همین ادراک است که نشریه آبزرور به تازگی در گزارشی قابل تامل به این مساله اشاره داشته که رهبران اروپایی به این جمعبندی رسیده اند که به هیچ وجه نباید به آمریکا تکیه داشته باشند و باید خودشان را برای عصری تازه آماده کنند. با این همه، هم امانوئل مکرون و هم دیگر رهبران اروپایی باید بدانند که ایران به عنوان یک قدرت منطقهای، سیاست ها و اقدامات نامشروع آن ها علیه خود را از یاد نمی برد و از ابزارهای موثری برای ضربه زدن به منافع این دسته از بازیگران برخوردار است.
اساسا به همین دلیل است که با دیپلماسی فعال و البته تقویت بنیان های قدرت کشور در حوزه های مختلف، باید هزینه اقدامات ضدایرانی را برای رهبران غربی و به طور خاص اروپایی ها تا جای ممکن بالاتر برد.