قیمت نفت سطح 100 دلاری را از دست داد
قیمت نفت روز سهشنبه عقب نشست و بخشی از رشد جلسه قبل را پس داد. این کاهش بیش از آنکه ریشه در وفور عرضه داشته باشد، ناشی از شرطبندی معاملهگران روی پیشرفت دیپلماسی میان واشنگتن و تهران است. این در حالی است که نشانههای آشفتگی در بازار فیزیکی نفت، تصویر متفاوتی از وضعیت واقعی عرضه ارائه میدهد.
در زمان تنظیم این گزارش، قیمت نفت خام برنت با افت 1.43 درصدی به 97.94 دلار در هر بشکه رسید و نفت خام وست تگزاس اینترمدیت نیز با کاهش 2.30 درصدی در سطح 96.80 دلار معامله شد.
به گزارش تجارت نیوز، افت قیمتها در شرایطی رخ داده که معاملات بار دیگر به زیر مرز روانی 100 دلار بازگشتهاند، اما همزمان بازار فیزیکی سیگنالهای نگرانکنندهای از کمبود عرضه مخابره میکند.
در همین چارچوب، قیمت نفت Forties Blend در بازار نقدی روز دوشنبه تا نزدیکی 149 دلار در هر بشکه صعود کرد؛ فاصلهای معنادار با قیمتهای آتی که نشاندهنده فشار شدید بر عرضه فوری است. با این حال، بازار آتی به کوچکترین نشانههای کاهش تنش واکنش نشان میدهد و حتی اعمال محاصره تنگه هرمز از سوی ایالات متحده از روز دوشنبه نیز نتوانست مانع افت قیمتها شود.
گفتنی است، قیمت نفت موربان ابوظبی با رشد 5.27 درصدی به 103.33 دلار در هر بشکه رسیده و قیمت نفت عمان با افزایش 4.22 درصدی در سطح 103.19 دلار قرار دارد. قیمت نفت اوپک نیز 0.27 درصدی بالا رفته به 107.29 دلار در هر بشکه رسیده است.
قیمت نفت ایران نیز افزایشی است. نفت سبک ایران در بازه 98 تا 100.12 دلار در هر بشکه قیمت خورده و قیمت نفت سنگین ایران نیز در بازه 96 تا 97.97 دلار در هر بشکه نوسان دارد.
دیپلماسی در برابر واقعیت عرضه
اظهارات دونالد ترامپ مبنی بر تماس مذاکرهکنندگان ایرانی و تمایل آنها برای دستیابی به توافق، به تقویت فضای خوشبینی در بازار کمک کرده است. همزمان، رئیسجمهوری ایران نیز اعلام کرده که تهران همچنان از مذاکرات در چارچوب قوانین بینالمللی استقبال میکند؛ مجموعهای از پیامها که ترس از شوک بزرگتر در عرضه را برای کوتاهمدت کاهش داده است.
اما نادیده گرفتن تنشهای بازار فیزیکی روزبهروز دشوارتر میشود. آخرین نفتکشهایی که پیش از آغاز درگیری از تنگه هرمز عبور کردهاند، اکنون به مقصد نزدیک میشوند و این لحظه بهعنوان یک نقطه عطف برای زنجیرههای تأمین جهانی تلقی میشود. پس از جذب این محمولهها، پالایشگاهها بهویژه در آسیا، ناچار خواهند بود برای تأمین بشکههای جایگزین به حوزه اقیانوس اطلس روی بیاورند.
این جابهجایی جریان تجارت بهسرعت اثر دومینویی ایجاد میکند؛ بهطوریکه با کشیده شدن محمولهها از ایالات متحده، دریای شمال و آفریقا به سمت آسیا، پالایشگاههای اروپا و آمریکا با کمبود شدیدتری مواجه خواهند شد. اختلاف بالای قیمت میان گریدهای نقدی و معاملات آتی، بازتاب مستقیم همین محدودیتها در بازار آنی است.
در واکنش به این وضعیت، آژانس بینالمللی انرژی اعلام کرده در صورت لزوم آماده آزادسازی ذخایر استراتژیک اضافی است و همزمان از کشورها خواسته از احتکار نفت یا اعمال محدودیتهای صادراتی پرهیز کنند.
در مجموع، بازار نفت در مقطع حساسی قرار گرفته است؛ جایی که معاملهگران میان انقباض ساختاری عرضه و خوشبینی شکننده دیپلماتیک در حال ایجاد تعادل هستند. کاهش قیمتهای آتی و همزمان بهبود نسبی بازار سهام آمریکا، نشان میدهد فعلاً «امید» دست بالا را دارد. پرسش کلیدی اما این است که این امید تا چه زمانی میتواند در برابر واقعیتهای سخت بازار فیزیکی دوام بیاورد.