ناسا از دل یک شکست تحقیرآمیز متولد شد؛ 7 مرداد 1337
اسا از زمان اولین پیادهروی روی ماه تاکنون، پیشرفتهای بزرگی در اکتشافات فضایی داشته است، ازجمله نقش محوری در ساخت ایستگاه فضایی بینالمللی. با این حال، این سازمان با فاجعههای دردناکی نیز روبهرو شده است؛ ازجمله حوادث دلخراشی که در سال 1986 جان خدمه شاتل فضایی چلنجر و در سال 2003 جان خدمه شاتل فضایی کلمبیا را گرفت.
کنگره آمریکا در 29 ژوئیه 1958 [7 مرداد 1337]، قانونی را تصویب کرد که براساس آن، سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) به عنوان یک نهاد غیرنظامی مسئول هماهنگی فعالیتهای آمریکا در فضا تأسیس شد. از آن زمان تاکنون، ناسا مأموریتهای فضایی متعددی را، هم با سرنشین انسانی و هم با فضاپیماهای بدون سرنشین، سازماندهی کرده که اطلاعات حیاتی و ارزشمندی درباره منظومه شمسی و جهان هستی به دست دادهاند.
به گزارش خبرآنلاین، این سازمان همچنین ماهوارههای فراوانی را به مدار زمین فرستاده که در زمینههایی از پیشبینی آبوهوا گرفته تا ناوبری و ارتباطات جهانی نقشی اساسی ایفا کردهاند.
ناسا در واکنش به پرتاب اولین ماهواره اتحاد جماهیر شوروی، یعنی اسپوتنیک یک، در 4 اکتبر 1957 [12 مهر 1336] تأسیس شد. این ماهواره با وزن 183 پوند و به اندازه یک توپ بسکتبال، در 98 دقیقه یک بار به دور زمین میچرخید.
پرتاب اسپوتنیک، آمریکاییها را غافلگیر کرد و این نگرانی را برانگیخت که شورویها احتمالاً قادرند موشکهای حامل کلاهکهای هستهای را نیز از اروپا به سمت آمریکا شلیک کنند. ایالات متحده که همواره به پیشرو بودن در عرصه فناوری افتخار میکرد، با احساس شرم و خجالت، بلافاصله درصدد یافتن پاسخی برآمد و این آغازگر رقابت فضایی میان آمریکا و شوروی شد.
در 3 نوامبر 1957 [12 آبان 1336]، شورویها اسپوتنیک دو را به فضا فرستادند که سگی به نام لایکا را با خود حمل میکرد. در دسامبر همان سال، آمریکا تلاش کرد ماهواره خود را به نام «ونگارد» پرتاب کند، اما این ماهواره بلافاصله پس از برخاستن منفجر شد.
در 31 ژانویه 1958 [11 بهمن 1336]، اوضاع بهتر پیش رفت و اکسپلورر یک، اولین ماهواره آمریکایی، با موفقیت به مدار زمین رسید. در ژوئیه همان سال، کنگره قانونی را تصویب کرد که رسماً ناسا را از دل کمیته مشورتی ملی هوانوردی و سایر نهادهای دولتی ایجاد کرد و تعهد کشور به پیروزی در رقابت فضایی را تأیید نمود. در مه 1961، رئیسجمهور جان اف. کندی اعلام کرد که آمریکا باید تا پایان آن دهه، انسانی را روی کره ماه فرود بیاورد.
در 20 ژوئیه 1969 [29 تیر 1348]، مأموریت آپولو 11 ناسا به این هدف دست یافت و تاریخ را رقم زد؛ فضانورد نیل آرمسترانگ اولین انسانی شد که پا بر سطح ماه گذاشت و جمله ماندگار خود را بر زبان آورد: «این یک گام کوچک برای یک انسان، اما یک جهش بزرگ برای بشریت است.»
ناسا از زمان اولین پیادهروی روی ماه تاکنون، پیشرفتهای بزرگی در اکتشافات فضایی داشته است، ازجمله نقش محوری در ساخت ایستگاه فضایی بینالمللی. با این حال، این سازمان با فاجعههای دردناکی نیز روبهرو شده است؛ ازجمله حوادث دلخراشی که در سال 1986 جان خدمه شاتل فضایی چلنجر و در سال 2003 جان خدمه شاتل فضایی کلمبیا را گرفت.
منبع: HISTORY.com