نمایشنامهای از زندگی قابلهای معروف به نام «مو غلی پنا»
بندرعباس - ایرنا - کتاب «مو غلی پنا» نمایشنامهای از زندگی قابلهای معروف در شهررودان از توابع هرمزگان میباشد، که علیرضا داوری آن را نوشته است.
این کتاب بر اساس نمایشنامه خانه برناردآلبا اثر فدریکو گارسیا لورکا نوشته شده و داستان زنی را بازگو میکند که هنوز هم در قید حیات و این نمایش نیز در سی و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر اجرا شده است.
بخشهایی از کتاب:
از مبدا و گوینده ترانه موغلی پنا یندی در دست نیست؛ معلوم نیست شاعر گمنامی آن را سروده و یا از قبیل اشعار بومی است که در باور فرهنگ اقوام همسایه دور و نزدیک متداول بوده است.
چیزی که آشکار است ساختمان این ترانه است که اثر تراوش روح ملی و توده عوام است که بدون تکلف و رعایت قواعد شعری و عروض سرودهاند، مانند اشعار فارسی پیش از اسلام از روی (سیلاب) و آهنگ درست شده است.
این شخص (موغلی پنا) به عنوان قابله و با نام عمومی ماما ننه از احترام و جایگاه بالایی میان خانوادهها برخوردار است؛ چرا که به مادر کمک میکند نوزاد خود را به دنیا بیاورد و به دلیل تجربهای که در این زمینه دارد کارهای نوزاد را در روزهای اولیه انجام میدهد.
مراقبت مادر و نوزاد را در 10 روز اول تولد به عهده میگیرد و 3روز در 3وعده غذایی مقوی از کره و شکر تهیه میکند و به نوزاد میدهد و غذای مخصوص برای مادر میپزد و تا روز دهم نیز به صورت تمام وقت کنار نوزاد و مادر میماند.
در قسمتهای دیگری از این کتاب آمده است: داستان بازی خاله رورو درباره دختری است که به یکی از جوانان محله خود دل میبندد و با او آشنا میشود و با هم عروسی میکنند.
بعد از دوماه که از بارداری عروس گذشته، داماد عروس را رها میکند و بیخبر از نزد او میگریزد و یک ماه بعد از عروسی، دختر مهمانی در خانهاش ترتیب میدهد و همه خویشان و آشنایان را به آن مهمانی دعوت میکند.
مهمانان با دیدن شکم برآمده عروس به راز او پی میبرند و داستان با چنین درآمدی آغاز و تا زاییدن عروس دنبال میشود و سراسر بازی نشان دادن زایمان عروس است.
چیزی که در این بازی جالب توجه است، گذشت زمان است که مدت زمان گذر شش ماه، هر ماه با یک نشست و برخواست بیهیچ درنگ و قطع و فاصلهای بیان میشود.
*س_برچسبها_س*