استاد اخلاق و زندگی

از ابتدا تحصیلات حوزوی را اغاز و در سن 25 سالگی اجازه اجتهاد گرفت. از شاگردان شاخص و برجسته امام خمینی (ره) بود.

همو او بود که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نخستین گزینه امام برای ریاست قوه قضاییه بود اما او درخواست کرد به درس و بحث و تربیت شاگردانی برای انقلاب بپردازد.

کلاس و جلسات درس اخلاق چهارشنبه های استاد در خیابان ایران از سال های نخست انقلاب تا درگذشت ایشان پاتوق و کانون مشتاقان و علاقمندان فراوانی بود.

در مناسبت های خاص مثل ماه مبارک رمضان به خصوص شب های قدر مجالس وعظ و احیاء و توسل به وجود مقدس حضرت زهرا سلام الله علیها غوغایی بپا می کرد و روح نواز بود.

یکی از مسولان تامین امنیت به من گفت برخی شب های احیاء در مسجد بازار تهران بالغ بر 150 هزار نفر از مردم در مراسم شرکت می کردند.

استاد در سال 1384 در آستانه انتخابات ریاست جمهوری صحنه انتخابات و آرایش رقیبان سیاسی را برای آینده کشور نگران کننده و خطرناک تشخیص داد و با احساس تکلیف جمعی از بزرگان از جمله حضرات آیات مشکینی،

مهدوی کنی، جنتی، محمد یزدی و... را در منزل خود میزبانی کرد و خطر بزرگ انحراف از مسیر امام و انقلاب را در اثر انتخاب نادرست، مورد تاکید قرارداد (این جلسه به درخواست آیت الله علی مشکینی رییس وقت مجلس

خبرگان رهبری تشکیل گردید و مباحث بسیار مهم و خطیری مطرح شد که ناگفته های آن در فرصتی مناسب باید بیان شود).

استاد مجتبی تهرانی نمایندگی مکتب فقهی تهران را داشت. فقه، فلسفه، اخلاق را با هم ممزوج و طلاب و شاگردان بزرگی را تربیت کرده است.

استاد مجتبی تهرانی روحانی ساده زیست، متواضع، دارای جذبه خاص بود. او مایحتاج زندگی را شخصا به صورت روزانه تهیه می کرد و اهل ذخیره و روز مبادا نبود.

استاد در مواعظ اخلاقی خود به بیان فضایل و رذایل اخلاقی و راهکارهای علمی و عملی برای علاج و درمان بیماری های روحی انسان ها باتکیه بردمستندات و دلایل نقلی و عقلی می پرداخت.

زمانی در تهران بزرگانی چون استاد مجتبی طهرانی، آیت الله مجتهدی، آیت الله حق شناس، آیت الله ضیاء آبادی، آیت الله مرتضی تهرانی، آیت الله مهدوی کنی، آیت الله امامی کاشانی، استاد فاطمی نیا و... با مواعظ اخلاقی کانون جوانان و اقشار مختلف مردم بودند. حیف که این انسانهای کم نظیر در میان ما نیستند.

این کمترین، سالیان زیادی افتخار شاگردی در محضر آیت الله مجتبی تهرانی را داشتم و از محضر نورانی آن فقیه پارسا بهره های فراوانی برده ام.

خدایش بیامرزد و با اولیاء الهی محشور فرماید.

شاگردان و تالیفات فراوان ایشان یادگاران و صدقه جاریه آن مرجع عالیقدر است.