«استاد محمدرضا حکیمی» از بیمارستان مرخص شد

مرتضی کیا از نزدیکان استاد محمدرضا حکیمی در گفت‌وگو با فارس درباره آخرین وضعیت این نویسنده اظهار داشت: با توجه به روند بهبود بیماری، استاد حکیمی صبح امروز از بیمارستان مرخص شدند.

وی در ادامه با بیان اینکه قرار است پس از تجویزهای بیمارستانی اکنون روند درمان در منزل پیگیری خواهد شد، توضیح داد: حال عمومی ایشان خوب است و با توجه به شرایط کنونی و آلوده بودن محیط بیمارستان پزشکان ادامه بهبودی را در منزل مناسب‌تر دانستند و لزومی بر ماندن در بیمارستان نبود از این رو استاد اکنون در منزل هستند.

محمدرضا حکیمی 14 فروردین ماه 1314 در مشهد متولد شد. او فقیه، مجتهد شیعه، فیلسوف، متفکر و نویسنده است.

از وی با عناوینی چون علامه، استاد، فیلسوف عدالت و مرزبان توحید یاد می‌شود. حضرت امام خمینی (ره) در پیامی به تاریخ 28 آذرماه سال 1348 او را با این جملات مورد خطاب قرار داده‌اند «جناب مستطاب ثقالاسلام آقای محمدرضا حکیمی دامت افاضاته.»

کتاب «الحیا» وی که یک دایرالمعارف اسلامی است، از شهرت و اعتبار خاصی در جهان اسلام برخوردار است.

حکیمی در سال 1320 تحصیلاتش را آغاز کرد. در سال 1326 وارد حوزه علمیه خراسان شد و تا 20 سال از عمر خودش را در این حوزه به تحصیل دروس مقدمات و سطح، خارج، فلسفه، ادبیات عرب، نجوم و تقویم گذراند.

محمدتقی ادیب نیشابوری، شیخ مجتبی قزوینی خراسانی، سید محمدهادی میلانی، احمد مدرس یزدی، اسماعیل نجومیان، حاج سید ابوالحسن حافظیان و حاجی‌خان مخیری از مهم‌ترین اساتید وی بودند.

حکیمی در سال 1348 اجازه اجتهاد را از آقابزرگ تهرانی دریافت کرد. وی از مجددان مکتب معارفی خراسان، مشهور به مکتب تفکیک است که معتقد به جدایی دین از فلسفه و عرفان است. دکتر علی شریعتی وی را به‌عنوان وصی خود برای هرگونه دخل و تصرف در آثارش انتخاب کرده بود.

از آثار محمدرضا حکیمی می‌توان به «الحیا»، «خورشید مغرب»، «عقل سرخ»، «عاشورا: مظلومیتی مضاعف»، «شیخ آقا بزرگ تهرانی»، «تفسیر آفتاب»، «فریاد روزها»، «سپیده باوران»، «گزارش (برگرفته از الحیا)» و... اشاره کرد.