تلاوت این سوره انسان را بی نیاز میکند + صوت آیات
فایل صوتی تلاوت سوره مریم با صدای مصطفی اسماعیل اینجا دریافت کنید.
به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، سوره مریم نوزدهمین سوره جزء شانزدهم و از سورههای مکی قرآن کریم است. بشارت و انذار از پیام های اصلی این سوره است و در قالب داستانهایی از پیامبران از جمله داستان حضرت زکریا (ع)، یحیی (ع)، ابراهیم (ع)، موسی (ع) و عیسی (ع) بیان شده است.
شوره مریم درباره مسائل مربوط به قیامت و چگونگی رستاخیز، نفی فرزند از خداوند و بیان مسئله شفاعت سخن می گوید.
آیه 96 سوره مریم با نام آیه ود از آیات مشهور این سوره است.
امام صادق (ع) درباره فضیلت سوره مریم میفرماید: مداومت بر خواندن سوره مریم باعث بینیازی انسان از جان، مال و فرزند است.
فایل صوتی تلاوت سوره مریم با صدای مصطفی اسماعیل
کد ویدیو دانلود فیلم اصلی *س_متن سوره مریم همراه با ترجمه_س*بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند رحمتگر مهربان
کهیعص 1
کاف، ها، یا، عین، صاد (1)
ذکر رحمت ربک عبده زکریا 2
این یادی از رحمت پروردگار تو در باره بندهاش زکریاست (2)
اذ نادی ربه نداء خفیا 3
آنگاه که زکریا پروردگارش را آهسته ندا کرد (3)
قال رب انی و هن العظم منی و اشتعل الرأس شیبا و لم أکن بدعائک رب شقیا 4
گفت: پروردگارا، من استخوانم سست گردیده و موی سرم از پیری سپید گشته و ای پروردگار من هرگز در دعای تو ناامید نبودهام (4)
و انی خفت الموالی من ورائی و کانت امرأتی عاقرا فهب لی من لدنک ولیا 5
و من پس از خویشتن از بستگانم بیمناکم و زنم نازاست پس از جانب خود ولی و جانشینی به من ببخش (5)
یرثنی ویرث من آل یعقوب واجعله رب رضیا 6
که از من ارث برد و از خاندان یعقوب نیز ارث برد و او را ای پروردگار من پسندیده گردان (6)
یا زکریا انا نبشرک بغلام اسمه یحیی لم نجعل له من قبل سمیا 7
ای زکریا ما تو را به پسری که نامش یحیی اس مژده میدهیم که قبلا همنامی برای او قرار ندادهایم (7)
قال رب أنی یکون لی غلام و کانت امرأتی عاقرا و قد بلغت من الکبر عتیا 8
گفت: پروردگارا، چگونه مرا پسری خواهد بود و حال آنکه زنم نازاست و من از سالخوردگی ناتوان شدهام؟ (8)
قال کذلک قال ربک هو علی هین و قد خلقتک من قبل و لم تک شیئا 9
فرشته گفت: فرمان چنین است پروردگار تو گفته که این کار بر من آسان است و تو را در حالی که چیزی نبودی قبلا آفریدهام (9)
قال رب اجعل لی آی قال آیتک ألا تکلم الناس ثلاث لیال سویا 10
گفت: پروردگارا، نشانهای برای من قرار ده فرمود: نشانه تو این است که سه شبانه روز با اینکه سالمی با مردم سخن نمیگویی (10)
فخرج علی قومه من المحراب فأوحی الیهم أن سبحوا بکر وعشیا 11
پس، از محراب بر قوم خویش درآمد و ایشان را آگاه گردانید که روز و شب به نیایش بپردازی. (11)
یا یحیی خذ الکتاب بقو و آتیناه الحکم صبیا 12
ای یحیی کتاب خدا را به جد و جهد بگیر و از کودکی به او نبوت دادیم (12)
و حنانا من لدنا و زکا و کان تقیا 13
و نیز از جانب خود مهربانی و پاکی به او دادیم و تقواپیشه بود (13)
و برا بوالدیه و لم یکن جبارا عصیا 14
و با پدر و مادر خود نیکرفتار بود و زورگویی نافرمان نبود (14)
و سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم یبعث حیا 15
و درود بر او روزی که زاده شد و روزی که میمیرد و روزی که زنده برانگیخته میشود (15)
و اذکر فی الکتاب مریم اذ انتبذت من أهلها مکانا شرقیا 16
و در این کتاب از مریم یاد کن آنگاه که از کسان خود، در مکانی شرقی به کناری شتافت (16)
فاتخذت من دونهم حجابا فأرسلنا الیها روحنا فتمثل لها بشرا سویا 17
و در برابر آنان پردهای بر خود گرفت پس روح خود را به سوی او فرستادیم تا به شکل بشری خوشاندام بر او نمایان شد (17)
قالت انی أعوذ بالرحمن منک ان کنت تقیا 18
مریم گفت: اگر پرهیزگاری، من از تو به خدای رحمان پناه میبرم (18)
قال انما أنا رسول ربک لأهب لک غلاما زکیا 19
گفت: من فقط فرستاده پروردگار توام برای اینکه به تو پسری پاکیزه ببخشم (19)
قالت أنی یکون لی غلام ولم یمسسنی بشر ولم أک بغیا 20
گفت: چگونه مرا پسری باشد با آنکه دست بشری به من نرسیده و بدکار نبودهام؟ (20)
قال کذلک قال ربک هو علی هین ولنجعله آی للناس ورحم منا وکان أمرا مقضیا 21
گفت: فرمان چنین است، پروردگار تو گفته که آن بر من آسان است و تا او را نشانهای برای مردم و رحمتی از جانب خویش قرار دهیم و این دستوری قطعی بود (21)
فحملته فانتبذت به مکانا قصیا 22
پس مریم به او عیسی آبستن شد و با او به مکان دورافتادهای پناه جست (22)
فأجاءها المخاض الی جذع النخل قالت یا لیتنی مت قبل هذا وکنت نسیا منسیا 23
تا درد زایمان او را به سوی تنه درخت خرمایی کشانید گفت: ای کاش، پیش از این مرده بودم و یکسر فراموششده بودم (23)
فناداها من تحتها ألا تحزنی قد جعل ربک تحتک سریا 24
پس از زیر پای او فرشته وی را ندا داد که: غم مدار، پروردگارت زیر پای تو چشمه آبی پدید آورده است.(24)
و هزی الیک بجذع النخل تساقط علیک رطبا جنیا 25
و تنه درخت خرما را به طرف خود بگیر و بتکان بر تو خرمای تازه میریزد (25)
فکلی واشربی وقری عینا فاما ترین من البشر أحدا فقولی انی نذرت للرحمن صوما فلن أکلم الیوم انسیا 26
و بخور و بنوش و دیده روشن دار پس اگر کسی از آدمیان را دیدی، بگوی: من برای خدای رحمان روزه نذر کردهام و امروز مطلقا با انسانی سخن نخواهم گفت (26)
فأتت به قومها تحمله قالوا یا مریم لقد جئت شیئا فریا 27
پس مریم در حالی که او را در آغوش گرفته بود به نزد قومش آورد. گفتند: ای مریم، به راستی کار بسیار ناپسندی مرتکب شدهای (27)
یا أخت هارون ما کان أبوک امرأ سوء و ما کانت أمک بغیا 28
ای خواهر هارون، پدرت مرد بدی نبود و مادرت نیز بدکاره نبود (28)
فأشارت الیه قالوا کیف نکلم من کان فی المهد صبیا 29
مریم به سوی عیسی اشاره کرد. گفتند: چگونه با کسی که در گهواره و کودک است سخن بگوییم؟ (29)
قال انی عبد الله آتانی الکتاب وجعلنی نبیا 30
کودک گفت: منم بنده خدا به من کتاب داده و مرا پیامبر قرار داده است (30)
و جعلنی مبارکا أین ما کنت و أوصانی بالصلا و الزکا ما دمت حیا 31
و هر جا که باشم مرا با برکت ساخته و تا زندهام به نماز و زکات سفارش کرده است (31)
و برا بوالدتی و لم یجعلنی جبارا شقیا 32
و مرا نسبت به مادرم نیکوکار کرده و زورگو و نافرمانم نگردانیده است (32)
و السلام علی یوم ولدت و یوم أموت ویوم أبعث حیا 33
و درود بر من روزی که زاده شدم و روزی که میمیرم و روزی که زنده برانگیخته میشوم (33)
ذلک عیسی ابن مریم قول الحق الذی فیه یمترون 34
این است ماجرای عیسی پسر مریم همان گفتار درستی که در آن شک میکنند (34)
ما کان لله أن یتخذ من ولد سبحانه اذا قضی أمرا فانما یقول له کن فیکون 35
خدا را نسزد که فرزندی برگیرد منزه است او چون کاری را اراده کند همین قدر به آن میگوید: موجود شو پس بیدرنگ موجود میشود (35)
و ان الله ربی وربکم فاعبدوه هذا صراط مستقیم 36
و در حقیقت، خداست که پروردگار من و پروردگار شماست پس او را بپرستید این است راه راست (36)
فاختلف الأحزاب من بینهم فویل للذین کفروا من مشهد یوم عظیم 37
اما دستههای گوناگون از میان آنها به اختلاف پرداختند پس وای بر کسانی که کافر شدند از مشاهده روزی دهشتناک (37)
أسمع بهم و أبصر یوم یأتوننا لکن الظالمون الیوم فی ضلال مبین 38
چه شنوا و بینایند روزی که به سوی ما میآیند ولی ستمگران امروز در گمراهی آشکارند (38)
و أنذرهم یوم الحسر اذ قضی الأمر و هم فی غفل و هم لا یؤمنون 39
و آنان را از روز حسرت بیم ده، آنگاه که داوری انجام گیرد و حال آنکه آنها اکنون در غفلتند و سر ایمان آوردن ندارند (39)
انا نحن نرث الأرض و من علیها و الینا یرجعون 40
ماییم که زمین را با هر که در آن است به میراث میبریم و همه به سوی ما بازگردانیده میشوند (40)
و اذکر فی الکتاب ابراهیم انه کان صدیقا نبیا 41
و در این کتاب به یاد ابراهیم پرداز، زیرا او پیامبری بسیار راستگوی بود (41)
اذ قال لأبیه یا أبت لم تعبد ما لا یسمع و لا یبصر و لا یغنی عنک شیئا 42
چون به پدرش گفت: پدر جان، چرا چیزی را که نمیشنود و نمیبیند و از تو چیزی را دور نمیکند میپرستی؟ (42)
یا أبت انی قد جاءنی من العلم ما لم یأتک فاتبعنی أهدک صراطا سویا 43
ای پدر، به راستی مرا از دانش وحی، حقایقی به دست آمده که تو را نیامده است پس از من پیروی کن تا تو را به راهی راست هدایت نمایم (43)
یا أبت لا تعبد الشیطان ان الشیطان کان للرحمن عصیا 44
پدر جان، شیطان را مپرست، که شیطان خدای رحمان را عصیانگر است (44)
یا أبت انی أخاف أن یمسک عذاب من الرحمن فتکون للشیطان ولیا 45
پدر جان من میترسم از جانب خدای رحمان عذابی به تو رسد و تو یار شیطان باشی (45)
قال أراغب أنت عن آلهتی یا ابراهیم لئن لم تنته لأرجمنک واهجرنی ملیا 46
گفت: ای ابراهیم، آیا تو از خدایان من متنفری؟ اگر باز نایستی تو را سنگسار خواهم کرد و برو برای مدتی طولانی از من دور شو (46)
قال سلام علیک سأستغفر لک ربی انه کان بی حفیا 47
ابراهیم گفت: درود بر تو باد به زودی از پروردگارم برای تو آمرزش میخواهم زیرا او همواره نسبت به من پر مهر بوده است (47)
وأعتزلکم وما تدعون من دون الله وأدعو ربی عسی ألا أکون بدعاء ربی شقیا 48
و از شما و از آنچه غیر از خدا میخوانید کناره میگیرم و پروردگارم را میخوانم امیدوارم که در خواندن پروردگارم ناامید نباشم (48)
فلما اعتزلهم وما یعبدون من دون الله وهبنا له اسحاق ویعقوب وکلا جعلنا نبیا 49
و چون از آنها و از آنچه به جای خدا میپرستیدند کناره گرفت اسحاق و یعقوب را به او عطا کردیم و همه را پیامبر گردانیدیم (49)
ووهبنا لهم من رحمتنا وجعلنا لهم لسان صدق علیا 50
و از رحمت خویش به آنان ارزانی داشتیم و ذکر خیر بلندی برایشان قرار دادیم (50)
واذکر فی الکتاب موسی انه کان مخلصا وکان رسولا نبیا 51
و در این کتاب از موسی یاد کن، زیرا که او پاکدل و فرستادهای پیامبر بود (51)
و نادیناه من جانب الطور الأیمن و قربناه نجیا 52
و از جانب راست طور او را ندا دادیم و در حالی که با وی راز گفتیم او را به خود نزدیک ساختیم (52)
و وهبنا له من رحمتنا أخاه هارون نبیا 53
و به رحمت خویش برادرش هارون پیامبر را به او بخشیدیم (53)
و اذکر فی الکتاب اسماعیل انه کان صادق الوعد و کان رسولا نبیا 54
و در این کتاب از اسماعیل یاد کن زیرا که او درستوعده و فرستادهای پیامبر بود (54)
و کان یأمر أهله بالصلا و الزکا و کان عند ربه مرضیا 55
و خاندان خود را به نماز و زکات فرمان میداد و همواره نزد پروردگارش پسندیده رفتار بود (55)
و اذکر فی الکتاب ادریس انه کان صدیقا نبیا 56
و در این کتاب از ادریس یاد کن که او راستگویی پیامبر بود (56)
و رفعناه مکانا علیا 57
و ما او را به مقامی بلند ارتقا دادیم (57)
أولئک الذین أنعم الله علیهم من النبیین من ذری آدم وممن حملنا مع نوح ومن ذری ابراهیم واسرائیل وممن هدینا واجتبینا اذا تتلی علیهم آیات الرحمن خروا سجدا وبکیا 58
آنان کسانی از پیامبران بودند که خداوند بر ایشان نعمت ارزانی داشت: از فرزندان آدم بودند و از کسانی که همراه نوح بر کشتی سوار کردیم و از فرزندان ابراهیم و اسرائیل و از کسانی که آنان را هدایت نمودیم و برگزیدیم و هر گاه آیات خدای رحمان بر ایشان خوانده میشد سجدهکنان و گریان به خاک میافتادند (58)
فخلف من بعدهم خلف أضاعوا الصلا واتبعوا الشهوات فسوف یلقون غیا 59
آنگاه پس از آنان جانشینانی به جای ماندند که نماز را تباه ساخته و از هوسها پیروی کردند و به زودی سزای گمراهی خود را خواهند دید (59)
الا من تاب وآمن وعمل صالحا فأولئک یدخلون الجن ولا یظلمون شیئا 60
مگر آنان که توبه کرده و ایمان آورده و کار شایسته انجام دادند که آنان به بهشت درمیآیند و ستمی بر ایشان نخواهد رفت (60)
جنات عدن التی وعد الرحمن عباده بالغیب انه کان وعده مأتیا 61
باغهای جاودانی که خدای رحمان به بندگانش در جهان ناپیدا وعده داده است در حقیقت، وعده او انجامشدنی است (61)
لا یسمعون فیها لغوا الا سلاما و لهم رزقهم فیها بکر و عشیا 62
در آنجا سخن بیهودهای نمیشنوند جز درود و روزیشان صبح و شام در آنجا آماده است (62)
تلک الجن التی نورث من عبادنا من کان تقیا 63
این همان بهشتی است که به هر یک از بندگان ما که پرهیزگار باشند به میراث میدهیم (63)
و ما نتنزل الا بأمر ربک له ما بین أیدینا وما خلفنا وما بین ذلک وما کان ربک نسیا 64
و ما فرشتگان جز به فرمان پروردگارت نازل نمیشویم. آنچه پیش روی ما و آنچه پشت سر ما و آنچه میان این دو است همه به او اختصاص دارد و پروردگارت هرگز فراموشکار نبوده است (64)
رب السماوات و الأرض و ما بینهما فاعبده و اصطبر لعبادته هل تعلم له سمیا 65
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است. پس او را بپرست و در پرستش او شکیبا باش. آیا برای او همنامی میشناسی؟ (65)
و یقول الانسان أاذا ما مت لسوف أخرج حیا 66
و انسان میگوید: آیا وقتی بمیرم راستی زنده از قبر بیرون آورده میشوم؟ (66)
أولا یذکر الانسان أنا خلقناه من قبل و لم یک شیئا 67
آیا انسان به یاد نمیآورد که ما او را قبلا آفریدهایم و حال آنکه چیزی نبوده است؟ (67)
فوربک لنحشرنهم و الشیاطین ثم لنحضرنهم حول جهنم جثیا 68
پس به پروردگارت سوگند که آنها را با شیاطین محشور خواهیم ساخت سپس در حالی که به زانو درآمدهاند آنان را گرداگرد دوزخ حاضر خواهیم کرد (68)
ثم لننزعن من کل شیع أیهم أشد علی الرحمن عتیا 69
آنگاه از هر دستهای کسانی از آنان را که بر خدای رحمان سرکشتر بودهاند بیرون خواهیم کشید (69)
ثم لنحن أعلم بالذین هم أولی بها صلیا 70
پس از آن به کسانی که برای درآمدن به جهنم سزاوارترند خود داناتریم (70)
وان منکم الا واردها کان علی ربک حتما مقضیا 71
و هیچ کس از شما نیست مگر اینکه در آن وارد میگردد این امر همواره بر پروردگارت حکمی قطعی است (71)
ثم ننجی الذین اتقوا ونذر الظالمین فیها جثیا 72
آنگاه کسانی را که پرهیزگار بودهاند میرهانیم و ستمگران را به زانو درافتاده در دوزخ رها میکنیم (72)
واذا تتلی علیهم آیاتنا بینات قال الذین کفروا للذین آمنوا أی الفریقین خیر مقاما وأحسن ندیا 73
و چون آیات روشن ما بر آنان خوانده شود کسانی که کفر ورزیدهاند به آنان که ایمان آوردهاند میگویند: کدام یک از ما دو گروه جایگاهش بهتر و محفلش آراستهتر است؟ (73)
وکم أهلکنا قبلهم من قرن هم أحسن أثاثا ورئیا 74
و چه بسیار نسلها را پیش از آنان نابود کردیم که اثاثی بهتر و ظاهری فریباتر داشتند (74)
قل من کان فی الضلال فلیمدد له الرحمن مدا حتی اذا رأوا ما یوعدون اما العذاب واما الساع فسیعلمون من هو شر مکانا وأضعف جندا 75
بگو: هر که در گمراهی است خدای رحمان به او تا زمانی مهلت میدهد تا وقتی آنچه به آنان وعده داده میشود: یا عذاب، یا روز رستاخیز را ببینند؛ پس به زودی خواهند دانست جایگاه چه کسی بدتر و سپاهش ناتوانتر است (75)
و یزید الله الذین اهتدوا هدی والباقیات الصالحات خیر عند ربک ثوابا وخیر مردا 76
و خداوند کسانی را که هدایت یافتهاند بر هدایتشان میافزاید و نیکیهای ماندگار نزد پروردگارت از حیث پاداش بهتر و خوشفرجامتر است (76)
أفرأیت الذی کفر بآیاتنا و قال لأوتین مالا و ولدا 77
آیا دیدی آن کسی را که به آیات ما کفر ورزید و گفت: قطعا به من مال و فرزند بسیار داده خواهد شد؟ (77)
أطلع الغیب أم اتخذ عند الرحمن عهدا 78
آیا بر غیب آگاه شده یا از خدای رحمان عهدی گرفته است؟ (78)
کلا سنکتب ما یقول ونمد له من العذاب مدا 79
نه چنین است به زودی آنچه را میگوید مینویسیم و عذاب را برای او خواهیم افزود (79)
و نرثه ما یقول و یأتینا فردا 80
و آنچه را میگوید از او به ارث میبریم و تنها به سوی ما خواهد آمد (80)
واتخذوا من دون الله آله لیکونوا لهم عزا 81
و به جای خدا معبودانی اختیار کردند تا برای آنان مایه عزت باشد (81)
کلا سیکفرون بعبادتهم و یکونون علیهم ضدا 82
نه چنین است به زودی آن معبودان عبادت ایشان را انکار میکنند و دشمن آنان میگردند (82)
ألم تر أنا أرسلنا الشیاطین علی الکافرین تؤزهم أزا 83
آیا ندانستی که ما شیطانها را بر کافران گماشتهایم تا آنان را به گناهان تحریک کنند؟ (83)
فلا تعجل علیهم انما نعد لهم عدا 84
پس بر ضد آنان شتاب مکن که ما روزها را برای آنها شماره میکنیم (84)
یوم نحشر المتقین الی الرحمن وفدا 85
یاد کن روزی را که پرهیزگاران را به سوی خدای رحمان گروه گروه محشور میکنیم (85)
ونسوق المجرمین الی جهنم وردا 86
و مجرمان را با حال تشنگی به سوی دوزخ میرانیم (86)
لا یملکون الشفاع الا من اتخذ عند الرحمن عهدا 87
آنان اختیار شفاعت را ندارند جز آن کس که از جانب خدای رحمان پیمانی گرفته است (87)
و قالوا اتخذ الرحمن ولدا 88
و گفتند: خدای رحمان فرزندی اختیار کرده است (88)
لقد جئتم شیئا ادا 89
واقعا چیز زشتی را بر زبان آوردید (89)
تکاد السماوات یتفطرن منه وتنشق الأرض وتخر الجبال هدا 90
چیزی نمانده است که آسمانها از این سخن بشکافند و زمین چاک خورد و کوهها به شدت فرو ریزند (90)
أن دعوا للرحمن ولدا 91
از اینکه برای خدای رحمان فرزندی قایل شدند (91)
و ما ینبغی للرحمن أن یتخذ ولدا 92
خدای رحمان را نسزد که فرزندی اختیار کند (92)
ان کل من فی السماوات والأرض الا آتی الرحمن عبدا 93
هر که در آسمانها و زمین است جز بندهوار به سوی خدای رحمان نمیآید (93)
لقد أحصاهم وعدهم عدا 94
و یقینا آنها را به حساب آورده و به دقت شماره کرده است (94)
وکلهم آتیه یوم القیام فردا 95
و روز قیامت همه آنها تنها به سوی او خواهند آمد (95)
ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات سیجعل لهم الرحمن ودا 96
کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند، به زودی خدای رحمان برای آنان محبتی در دلها قرار میدهد (96)
فانما یسرناه بلسانک لتبشر به المتقین و تنذر به قوما لدا 97
در حقیقت ما این قرآن را بر زبان تو آسان ساختیم تا پرهیزگاران را بدان نوید و مردم ستیزهجو را بدان بیم دهی (97)
و کم أهلکنا قبلهم من قرن هل تحس منهم من أحد أو تسمع لهم رکزا 98
و چه بسیار نسلها که پیش از آنان هلاک کردیم آیا کسی از آنان را مییابی یا صدایی از ایشان میشنوی؟ (98)
انتهای پیام /