«چه کسی ماشه را خواهد کشید»؛ روایتی از شجاعت شهید غلامعلی پیچک

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، کتاب «چه کسی ماشه را خواهد کشید» روایتی از زندگی شهید غلامعلی پیچک بوده که در انتشارات سوره مهر منتشر شده است. «چه کسی ماشه را خواهد کشید» شامل 8 عنوان است که محتوای آنها عبارت است از: زندگی‌نامه، تولد، دوران تحصیل، دوران انقلاب، فرماندی وی در جبهه‌های غرب و شهادت، لحظه تولد شهید و انتخاب نام «غلام‌علی» به‌خاطر ارادت پدر و مادر به مولا علی (ع)؛ جر و بحث شهید با همکلاسی‌اش در کلاس بر سر اوضاع سیاسی در دوران رژیم پهلوی و تأکید غلامعلی در پرچم‌داری مسلمانان بر رهایی از دست حکومت فساد به‌جای پیروی از گروهکها و سازمانهایی چون کمونیستها، پخش اعلامیه‌ها در دوران پهلوی قبل از پیروزی انقلاب، ورود امام خمینی (ره) به ایران و توطئه دشمن در پخش تلویزیون و هشدار غلامعلی به مادر و دیگران برای ریختن به خیابانها و اعتراض به دشمن، فعالیتهای مردمی و کمک به بیچارگان در مدت معلمی‌اش در سیستان و بلوچستان، غائله کردستان و خودمختاری کردها و نقش شهید در سنندج، ماجرای دکتر طاهری و نامه‌اش به خانواده شهید پیچک پس از باخبری از شهادت وی.

• بیشتر بخوانید:
• برای مطالعه معرفی آخرین کتاب منتشر شده از سوره مهر اینجا کلیک کنید

«چه کسی ماشه را خواهد کشید»، دوازدهمین کتاب از دوره آثار قصه فرماندهان است که به قلم رحیم مخدومی و با نثری متفاوت از دیگر کتاب‌های مجموعه، به معرفی شهید غلامعلی پیچک می‌پردازد. نویسنده در این اثر نشان می‌دهد که شهید پیچک چقدر پرشور و بانشاط بود و هرجا نیازی احساس می‌کرد، آستین همت بالا می‌زد. شجاع و باصلابت و در عین حال، گوش به فرمان امام خمینی (ره) بود. در سومین داستان از کتاب، ماجرای آماده شدن وی برای ترور یکی از افسران خائن پهلوی بیان می‌شود. همه چیز به خوبی پیش می‌رود که سرانجام.... غلامعلی همچنین در این کتاب، بسیار شوخ‌طبع و صمیمی معرفی می‌شود. در ششمین داستان، او برای آرام کردن یک جوان بسیجی، تصمیم می‌گیرد، روح پدرش را احضار کند تا بسیجی بتواند با پدرش صحبت کند! شهید پیچک دستور می‌دهد یک پتو و یک قیف بیاورند. آن گاه به آن جوانک می‌گوید که از توی قیف نگاه کند تا روح پدرش حاضر شود؛ غافل از آنکه... خب دیگر کتاب را بخوانید تا دستتان بیاید که مخدومی چگونه شخصیت شهید جوان محله چهارصد دستگاه تهران را در 7 قصه آورده است. نویسنده به جای آنکه زندگینامه شهید را در ابتدای اثرش بیاورد، کار را با قصه شروع کرده و زندگینامه را به پایان کتاب برده است.