تداوم اعزام نفتکش‌های ایرانی به ونزوئلا و چالشی جدید برای ترامپ

به گزارشش خبرگزاری دانشجو، رای الیوم در مطلبی با عنوان «سه نفتکش ایرانی ماهانه عازم ونزوئلا می شوند و دیگری در راه بنادر سوریه؛ آیا آمریکایی هایی مانع آن خواهند شد یا ترامپ مجددا این اهانت را هضم خواهد کرد» آورده است: پس از موفقیت پنج نفتکش ایرانی در ورود به ونزوئلا و تخلیه محموله هایشان در چند هفته قبل، در چالشی جدید برای دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و دولتش، ایران ماهانه تصمیم به اعزام سه نفتکش حامل بنزین به ونزوئلا گرفته است.

این رسانه آورده است: ایران که تا سال گذشته، کشوری وارد کننده از حیث فرآورده های نفتی بود؛ پس از راه اندازی فاز سوم پالایشگاه بزرگ «ستاره خلیج فارس» که دارای ظرفیتی روزانه 350 هزار بشکه است، اکنون مازاد بنزینی درحدود 172 هزار بشکه در روز دارد.

رای الیوم در ادامه می نویسد: این گام ایران در قبال ونزوئلا از دو بعد دارای اهمیت است؛ نخست، بعد سیاسی در شکستن تحریم آمریکا علیه ایران و ونزوئلا و اثبات ناتوانی آمریکا در انجام تهدیداتش. دوم، بعد تجاری که ایران 9 تن طلا به ارزش 500 میلیون دلار به عنوان بهای این محموله ها به دست می آورد و علاوه بر آن قراردادهای تجاری دیگری در جریان سفر چند روز آینده نیکلاس مادورو به تهران به امضا خواهد رسید.

تهدیدات ترامپ علیه ایران مصداق ضرب المثل «صدای سنگ آسیاب را می شنوم ولی آردی نمی بینم» است

این رسانه نوشت: سخنگوی وزارت خارجه آمریکا تهدید کرده است که دولتش به ایران اجازه شکستن تحریم ونزوئلا را نخواهد داد و تحریم هایی علیه شرکت های حمل و نقل ایرانی و هر طرفی که با آن همکاری کند، اعمال می کند؛ اما این تهدیدات احتمالا همانند قبل توخالی و مصداق ضرب المثل «صدای سنگ آسیاب را می شنوم ولی آردی نمی بینم» است. علاوه بر آن تحریم در نهایت به نفع ایران شده و آنرا به خودکفایی اقتصادی رسانده و توان بازدارندگی نظامی آنرا تقویت کرده و موجبات نگرانی آمریکا و رژیم اسرائیل را فراهم آورده است.

رای الیوم آورده است: فرآورده های نفتی ایران به سوی بنادر ونزوئلا و سوریه سرازیر می شود و ترامپ رئیس جمهور آمریکا و دولتش را در تنگنا قرار می دهد و با تکیه بر ارزهای محلی یا طلا و فلزات دیگر، ضربه مهلک دیگری به دلار آمریکا در نظام مبادله در معاملات تجاری، وارد می شود.

این رسانه در پایان می نویسد: به اختصار می توان گفت که تحریم های اقتصادی آمریکا به سرعت اثر خود را از دست می دهد و مسخره شده است و همین موضوع درباره تهدیدات توخالی آمریکا هم صادق است.