فرهنگیان چشمانتظار معرفی وزیر / گمانهزنی درباره گزینههای وزارت آموزشوپرورش
با گذشت حدود دو و ماه نیم از تشکیل کابینه دولت سیزدهم هنوز تکلیف یکی از مهمترین وزارتخانههای آن یعنی وزارت آموزشوپرورش مشخص نشده است. با توجه به شرایط انتظار است دولت گزینهای کارآمد و تحولخواه را بهدور از حواشی و سهم خواهیهای سیاسی برای این وزارت انتخاب نماید.
به گزارش الف، بررسی پرونده صلاحیت وزرای پیشنهادی سید ابراهیم رئیسی برای حضور در کابینه در سوم شهریورماه 1400 به پایان رسید و نمایندگان مجلس به هیجده وزیر از نوزده وزیر معرفیشده رأی موافق دادند. تنها گزینهای که موفق نشد به کابینه راه یابد، حسین باغ گلی گزینه پیشنهادی وزارت آموزشوپرورش بود که با 76 رأی موافق، 193 رأی مخالف و 18 رأی ممتنع از مجموع 286 رأی نتوانست نظر مثبت نمایندگان مجلس را کسب کند.
در پی رأی عدم اعتماد، رئیسجمهور، چهارم شهریورماه علیرضا کاظمی (معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزشوپرورش) را بهعنوان سرپرست این وزارتخانه منصوب کرد تا یک ماه مانده به شروع سال تحصیلی، وضعیت بازگشایی مدارس و برنامه سال تحصیلی را سامان دهد.
مطابق تبصره دوم ماده یکصد و نود قانون آییننامه داخلی مجلس شورای اسلامی، چنانچه مجلس به یک یا چند وزیر رأی اعتماد نداد یا وزارتخانهای به هر دلیل وزیر نداشته باشد، رئیسجمهور موظف است حداکثر قبل از سه ماه فرد یا افراد دیگری را برای اخذ رأی به مجلس معرفی نماید. با این شرایط رئیسجمهور میبایست تا قبل از سوم آذرماه گزینه پیشنهادی خود را برای کسب تصدی وزارت آموزشوپرورش معرفی نماید.
به همین دلیل است که برخی نمایندگان از این احتمال گفتهاند که رئیسجمهور شاید در هفته جاری وزیر پیشنهادی را به مجلس معرفی نماید.
محمدرضا احمدی، عضو هیئترئیسه کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی روز شنبه، پانزدهم مهرماه با تأکید بر اینکه هفته آینده مجلس جلسه علنی خواهد داشت و پسازآن نمایندگان یک هفته برای سرکشی به حوزههای انتخابیه خود میروند، عنوان کرد: «با توجه به اینکه در زمان حضور نمایندگان در حوزههای انتخابیه، زمان دولت برای معرفی وزیر پیشنهادی به اتمام میرسد بهتر است تا رئیسجمهور در هفته جاری وزیر پیشنهادی را به مجلس معرفی کند».
نماینده رشت در ادامه گفت: «تاکنون گزینههای متعددی برای این پست مطرحشدهاند که هنوز نهایی نشده است». عدم نهایی شدن گزینه وزارت آموزشوپرورش قبل از این نیز توسط معاون امور مجلس رئیسجمهور مورداشاره قرارگرفته بود.
سید محمد حسینی روز یکشنبه، دوم آبان ماه در حاشیه سفر یکروزه به شهرستانهای ورامین و قرچک در جمع خبرنگاران اظهار داشت: «بر اساس قانون اساسی، رئیسجمهوری برای معرفی وزیر جدید، سه ماه فرصت دارد و باوجود اداره وزارت آموزشوپرورش توسط سرپرست، به دلیل اهمیت این وزارتخانه، بهزودی گزینه جدید به مجلس شورای اسلامی معرفی میشود».
حسینی ادامه داد: «برای تصدی وزارت آموزشوپرورش گزینههای متعددی مطرح است که هفته آینده با تأمل و بررسی، شایستهترین فرد ازنظر کارآمدی، به مجلس معرفی میشود تا پس از کسب رأی اعتماد در رأس این وزارتخانه قرار گیرد».
باوجود گذشت حدود دو هفته از صحبتهای معاون امور مجلس رئیسجمهور هنوز گزینه پیشنهادی دولت به مجلس معرفی نشده است. البته در هفتههای اخیر، اسامی مختلفی برای تصدی پست وزارت معرفیشده است. نام برخی از گزینهها که بیشتر در رسانهها مطرحشدهاند عبارتاند از: احمد قیومی (از مدیران سابق مناطق آموزشوپرورش شهر تهران و مشاور سابق مدیرکل آموزشوپرورش شهر تهران)، مسعود فیاضی (برادر داماد علیرضا زاکانی و معاون فرهنگی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی)، علیرضا علی احمدی (وزیر سابق آموزش و پروش در دولت محمود احمدینژاد)، محمد طیب صحرایی (مدیر مجتمع آموزشی امام صادق شهر تهران)، میثم نعمتی (عضو هیئتمدیره بنیاد احسان ستاد اجرایی فرمان حضرت امام (ره))، احمد حیدری (مدیرکل سابق دفتر وزارتی و معاون حقوقی و امور مجلس وزیر آموزشوپرورش و معاون فعلی حقوقی، امور مجلس و پشتیبانی وزارت نیرو)، یوسف نوری (مدیر سابق مرکز نیروی انسانی و فناوری اطلاعات آموزشوپرورش) و علیرضا کاظمی (سرپرست فعلی وزارتخانه و معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزشوپرورش).
برخی از گمانهزنیها نیز مبنی بر احتمال معرفی یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی است که از آن جمله میتوان به حمیدرضا حاجیبابایی (وزیر آموزشوپرورش در دولت محمود احمدینژاد)، سید علی یزدی خواه (یکی از نمایندگان تهران در مجلس یازدهم)، علی کریمیفیروزجایی (عضو هیئترئیسه و از اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس)، علیرضا منادی سفیدان (رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس)، محمدمهدی زاهدی (نماینده مجلس و وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دولت احمدینژاد) میتوان نام برد.
چه کسی باید وزیر شود؟
بدون شک وزارت آموزش و پروش یکی از مهمترین وزارتخانههای کشور است که به دلایل خاص همیشه موردتوجه بوده است.
وجود شانزده میلیون دانشآموز در کشور، نارضایتی معلمان، مشکلات مالی و مطالبات صنفی آنها، کمبود نیروی تدریس، ترک تحصیل حدود یکمیلیون دانشآموز، سرانجام رتبهبندی معلمان، بازگشایی مدارس در روزهای کرونایی و... ازجمله مسائل و موضوعاتی است که موجب شده وزارتخانه آموزشوپرورش در کانون توجهات باشد. ازاینرو منطقی است رئیسجمهور گزینهای را برای این وزارتخانه معرفی کند که اشراف و آگاهی مناسبی نسبت به مشکلات و چگونگی کاهش و حل آنها داشته باشد.
بدون شک معرفی گزینههای سیاسی یا افرادی که آشنایی کافی نسبت به مسائل حوزه آموزش و پروش ندارند مشکلات و نارضایتیها بدنه این وزارتخانه و دانش آموزان را تشدید خواهد کرد. ازاینرو ضرورت دارد گزینهای تحولخواه و توانمند در رأس وزارت آموزشوپرورش قرار گیرد.